Zdrada

Zwrotka 1
Znałeś mnie na pamięć, każdy mój lęk,
Nocne rozmowy, cisza i śmiech.
Mówiłeś: „przyjaciółka”, mówiłeś: „wiem”,
A w sercu chowałeś coś, czego bałeś się.

Patrzyłeś inaczej, gdy byłam sobą,
Coś w tobie rosło, ciemne i ostro.
Nie starczyło odwagi, by powiedzieć wprost,
Więc wybrałeś najłatwiej — zamienić uczucia w złość.

Refren
Nie miałeś odwagi powiedzieć: „czuję”,
Więc rzucałeś we mnie słowami jak brud.
Zamiast prawdy — wyzwiska,
Zamiast rozmowy — mur.
Zdradziłeś mnie nie ciszą,
Tylko tym, jak mnie ranić wybrałeś znów.

Zwrotka 2
Każde „jesteś nikim” bolało podwójnie,
Bo czułam, że mówisz to z własnej wojny.
Nie byłam twoim wrogiem, tylko lustrem,
W którym bałeś się zobaczyć uczucia kruche.

Śmiałeś się głośno, gdy inni patrzyli,
Łatwiej być okrutnym, niż przyznać: „zaboli”.
A ja stałam tam, nie wierząc w słowa,
Jakby przyjaźń nagle zmieniła się w broń.

Refren
Nie miałeś odwagi powiedzieć: „czuję”,
Więc rzucałeś we mnie słowami jak brud.
Zamiast prawdy — wyzwiska,
Zamiast rozmowy — mur.
Zdradziłeś mnie nie ciszą,
Tylko tym, jak mnie ranić wybrałeś znów.

Bridge
Może gdybyś pozwolił sobie być słaby,
Nie musiałbyś dziś ranić dla własnej obrony.
Może gdybyś nazwał to, co w tobie drży,
Nie straciłbyś mnie — i siebie przy tym.

Refren (ostatni)
Nie miałeś odwagi, więc straciłeś mnie,
Bo przyjaźń nie przeżyje tam, gdzie jest lęk.
Ja uczę się dalej ufać i czuć,
A ty zostajesz z tym,
Czego nie miałeś odwagi nazwać —
uczuciem, nie mną.