พัดลมเพดานกับคนดวงน้อย

[Verse 1]
พัดลมเพดาน หมุนติ้วส่งเสียงคราง
ในห้องสี่เหลี่ยมบางๆ แสงหลอดหลวมๆ ร้าวราน
ผนังปูนกะเทาะรอย ด้านหนึ่งเปียกชื้นเป็นทาง
กลิ่นน้ำคลำโชยมา จากคูน้ำหลังซอยทุกวัน

ที่ซุกหัวนอน ของคนดวงน้อยหลงทาง
หอบถุงผ้าเก่าๆ กับความหวังครึ่งใบในทรวง
ที่พลัดถิ่นมา ตื่นก่อนตะวันทั้งปีทั้งเดือน
แข่งกับเสียงไก่ขันที่บ้านนา ในหัวใจตน

[Chorus]
พัดลมเพดาน หมุนวนๆ อยู่กับฝัน
เหงื่อหยดลงหมอนบางๆ ซับน้ำตาอยู่ทุกคืนวัน
ข้างห้องโวยวาย เสียงหัวเราะปนด่ากัน
ในเมืองใหญ่ใจแข็ง คนดวงน้อยต้องทนฝันค้างไป

[Verse 2]
แต่ที่นี่มีแสงจากป้ายร้านค้าแทนแสงเดือน
มีเสียงล้อบิ๊กรถเมล์กลบเสียงเขียดเสียงจิ้งหรีด
ข้าวแกงริมทางราดถุง กลิ่นกระเทียมเจียวปลุกชีวิต
เงินในกระเป๋าเหรียญก๊องแก๊ง นับยังไงก็ไม่ติดปลายเดือน

มือด้านๆ หยิบเสื้อฟ้าเตรียมใส่ทำงาน
นาฬิกาตั้งก๊อกแก๊ก ปลุกซ้ำๆ กลัวพลาดเข้างานเช้า
รูปพ่อแม่เก่าๆ ติดไว้หัวเตียงคอยเฝ้า
มองยิ้มบางๆ เหมือนบอกเบาๆ ว่ายังไงก็ต้องสู้ไป

[Chorus]
พัดลมเพดาน หมุนวนๆ อยู่กับฝัน
เหงื่อหยดลงหมอนบางๆ ซับน้ำตาอยู่ทุกคืนวัน
ข้างห้องโวยวาย เสียงหัวเราะปนด่ากัน
ในเมืองใหญ่ใจแข็ง คนดวงน้อยต้องทนฝันค้างไป

[Bridge]
วันหยุดน้อยนิด เดินตลาดมืดถือถุงของมือสอง
รองเท้าคู่ละร้อย ย่ำถนนร้อนๆ ไปอีกปี
แหงนมองท้องฟ้า ระหว่างตึกสูงอึดอัดทุกนาที
บอกตัวเองเบาๆ ถ้าไม่ถอย วันนี้ก็ใกล้พรุ่งนี้เข้าไปอีกหน่อย (โอ้เฮ้)

[Chorus]
พัดลมเพดาน หมุนวนๆ อยู่กับฝัน
เหงื่อหยดลงหมอนบางๆ ซับน้ำตาอยู่ทุกคืนวัน
ห้องเล็กๆ แคบๆ แต่หัวใจยังไม่หดหาย
คนดวงน้อยกอดภาพบ้านนาไว้ หลับไปกับเสียงพัดลมหมุนไป