Ania I Waldek

Szósty stycznia, rok tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt sześć,
Zaczęła się historia, którą zna dziś świat.
Ania I Waldek – serca połączone,
Jedna droga życia, jeden wspólny szlak.

Refren:
Trzydzieści lat miłości, śmiechu i łez,
Trzydzieści lat razem – dzień po dniu, bez przerw.
Gdy los próbował siły, Wy trwaliście wciąż,
Bo prawdziwa miłość to nie słowo — to dom.

Z Waszej miłości wyrosły dwa życia,
Dwie drogi, co niosą w sobie Wasz ślad.
Agnieszka i Weronika — Wasz największy cud.

Agnieszka dziś z Bartkiem buduje swój świat,
A kiedy pojawił się Igor — Wasz maleńki wnuk,
Czas na chwilę stanął, ucichł cały trud.

Weronika — promień, co rozświetla dni,
Każdy uśmiech jej to Waszej miłości ślad.
W Waszym domu zawsze było ciepło i sens,
Bo rodzina to dar, najpiękniejszy z łask.

Refren:
Trzydzieści lat miłości, śmiechu i łez,
Trzydzieści lat razem — wciąż patrząc w ten sam cel.
Dziś toast wznosimy za wspólne „my”,
Za przeszłość, teraźniejszość i kolejne dni.

Niech zdrowie Was prowadzi, niech radość trwa,
Niech każdy nowy poranek sens Wam da.
Mamo i tato — dziś świętujcie ten czas,
Bo Wasza miłość jest przykładem dla nas