Fotografie bez słońca

Zwrotka 1
Na starych zdjęciach cisza śpi,
Budowle w zmierzchu stoją jak ślad dawnych dni.
Kamienne twarze bez okien i drzwi,
Zalane błotem jak wspomnienia, co pękły mi.

Refren
Fotografie bez ludzi, bez słońca blasku,
Tylko mgła nad światem, co zgasł w pół kroku.
W milczeniu murów szukam czyjegoś głosu,
Lecz echo tonie w szarym oceanie popiołu.

Zwrotka 2
Mosty jak szkielety trwają na straży,
Czekając na kroki, które nie wrócą już z marzeń.
A niebo zaciągnięte ciężką kurtyną,
Ukrywa tajemnice, których nikt nie opisał godziną.

Refren
Fotografie bez ludzi, bez słońca blasku,
Tylko mgła nad światem, co zgasł w pół kroku.
W milczeniu murów szukam czyjegoś głosu,
Lecz echo tonie w szarym oceanie popiołu.

Bridge
Może to pamięć śni o tym, co minęło,
Może to czas zatrzymał się i serce zamarło.
A ja w tych kadrach odnajduję spokój,
Bo ruin piękno mówi więcej niż mogło światło.

Refren – finał
Fotografie bez ludzi, bez słońca blasku,
Z mgłą, co ukrywa każdy nieistniejący obraz.
Choć wszystko zgasło, wciąż trwa w tej ciszy,
Jakby świat chciał powiedzieć: „W ruinach też słyszysz.”