Arka1

Wybuduję wiersz jak łódź,
naszą Arkę.
Zamieszkamy w słowach
najpiękniejszych na stałe.

Popłyniemy przed siebie
skąd i dokąd nie wiem.
W wierszu zbitym ze słów,
jak w łodzi z deseczek,
wszystko pomieszczę...

Dziurawą miskę, 5 widelców
kubków, szklanek, łyżek, noży.
Wszystko się w łodzi naszej zmieści
jakoś się w końcu to ułoży...

Popłyniemy do krainy
przez marzenia obiecanej
gdzie ból pleców,zdarte palce
nigdy nie zakłóca
zachwytu tym światem.

Wiosła plączą liliom szyje,
Myśl uczciwa prosto płynie
powalonych drzew konary
to dla orłów sa przystanie,

Ja przystanią dla Ciebie,
Ty przystanią dla mnie.
Ja przystanią dla Ciebie,
Ty przystanią dla mnie.