Pomyłka

Jak mogłam tak pomylić się.
Nie widzieć tego, że bawisz się.
Myślałam, że będzie happy end.
Teraz już wiem - nie kochasz mnie.

Byłam na każde twoje skinienie.
Karą było twoje milczenie.
Nie interesowało cię moje cierpienie.
To wszystko było tylko złudzenie.

Jak mogłam tak pomylić się.
Nie widzieć tego, że bawisz się.
Myślałam, że będzie happy end.
Teraz już wiem - nie kochasz mnie

Byłam tylko pionkiem w twojej grze.
Ukrywałam przed tobą każdą moją łzę.
Teraz to wszystko wydaje mi się mdłe
wtedy chciałam żyć jak we śnie .

Każde twoje ,, kocham cię '' było jak sen.
Kłamstwem okazało się.
Każde przytulenie pachniało bzem.
Byłam naiwna, teraz to wiem.

Jak mogłam tak pomylić się.
Nie widzieć tego, że bawisz się.
Myślałam, że będzie happy end.
Teraz już wiem - nie kochasz mnie

Nigdy nie byłam tą jedyną
Zawsze byłam tylko dziewczyną.
Miałeś diament - tuż obok siebie
A teraz już nie wiem, kim jestem - bez ciebie

Jak mogłam tak pomylić się.
Nie widzieć tego, że bawisz się.
Myślałam, że będzie happy end.
Teraz już wiem - nie kochasz mnie


Już nie płaczę, nie wołam cię,
Znalazłam siłę — w samą siebie.
Nie chcę już wracać do tamtych dni,
Bo wiem, że miłość to nie ból i łzy.


Jak mogłam tak pomylić się.
Nie widzieć tego, że bawisz się.
Myślałam, że będzie happy end.
Teraz już wiem - nie kochasz mnie....

Zamykam drzwi, nie wrócę tam,
Niech wspomnienia pójdą w dal.
Z popiołów wstanę jeszcze raz,
To mój początek, nie twój czas.