W Głąb Siebie

Zwrotka 1
Zamykam oczy — świat się rozpuszcza,
oddech prowadzi mnie w głąb.
Fale światła tańczą w pulsie serca,
szyszynka śni — otwiera bram.

W ciszy słyszę echo dawnych pieśni,
które szeptał mi czas.
Każda łza, każdy śmiech i cień,
to lustro — to ja.

Refren
Wchodzę głębiej, coraz dalej,
gdzie nie ma już nazw.
Wszystko staje się oddechem,
światłem, które trwa.
Budzi się we mnie serce,
staję się jednym snem,
obserwatorem, iskrą w oceanie —
płynę w głąb siebie znów.

Zwrotka 2
Warstwa po warstwie odpada lęk,
nic nie chcę, nie szukam już nic.
Tylko puls Ziemi i rytm gwiazd
prowadzą mnie przez sny.

W odbiciu widzę tysiąc twarzy,
każda to cząstka mnie.
Wszystko, co było — trwa tu w oddechu,
w ciszy, gdzie rodzi się sens.

Refren (x2)
Wchodzę głębiej, coraz dalej,
gdzie nie ma już nazw.
Wszystko staje się oddechem,
światłem, które trwa.
Budzi się we mnie serce,
staję się jednym snem,
obserwatorem, iskrą w oceanie —
płynę w głąb siebie znów.

Bridge (mantrycznie / szeptem)
Omnia unum est...
Jestem przestrzenią, która śni.
Echo serca niesie mnie —
w nieskończony krąg świadomości.

Outro
Już nie ma „ja”, nie ma „ty”,
jest tylko puls w wieczności.
Szyszynka śpiewa światłem snu —
a ja — jestem tym światłem.