Trójkąt Sabotażu

[1st verse]
Trzech nas jedzie — pluton zła,
Tam, gdzie bitwa, tam nasz strach.
Nie ma szans, kto staty ma,
My już wiemy, kto dziś nie gra!

Grill piętnasty, klif i huk,
Zepchnęliśmy go — poszedł w bruk!
Pancerz pękł, a dym się wzniósł,
Ja się świecę — niebieski blus!

[chorus]
Trójkąt sabotażu! — trzy cienie wśród stalowych dróg,
Trójkąt sabotażu! — nie masz szans, choćbyś mógł!
Spychać, topić, kruszyć, palić,
Nasze credo: wszystkich spalić!

[2nd verse]
Arta dwie kreski, los jak w snach,
Arta już w wodzie — i koniec ich łach!
Staty spadły, drużyny brak,
Śmiech po sieci — nasz atak!

Trzy TD-ki zgasły w mgłach,
Bo spot daliśmy — i to tak!
Trzydzieści sekund, prask i w piach,
Nasza duma — cudzy strach!

[chorus]
Trójkąt sabotażu! — trzy cienie wśród stalowych dróg,
Trójkąt sabotażu! — nie masz szans, choćbyś mógł!
Spychać, topić, kruszyć, palić,
Nasze credo: żydów spalić!

[bridge]
A gdy bitwa kończy się — my wracamy na czat,
Wojownicy liryczni, słowa tną jak bat!
Obelgi, płacz, raporty w dym,
My odpowiadamy rymem złym!
Braterski śmiech po drugiej stronie,
Słowa walą — echo w tonie!

[guitar solo - blazing fast]

[chorus - extended]
Trójkąt sabotażu! — trzy duchy z piekieł stali snów,
Trójkąt sabotażu! — kto nas widział, ten już trup!
Zepchnąć, zrzucić, zatopić, zgasić,
Własną drużynę w błocie zgrasić!
Trójkąt sabotażu! — chaos, śmiech i zniszczeń cud,
A na czacie — poezja krwi i słów!

[final - two lines]
Bitwa przegrana, lecz śmiech nasz trwa — to nasz triumf, nasza gra,
Bo w trójkącie sabotażu — nawet klęska blask swój ma!