Pieśń Cedrów

Zwrotka I
W głębi lasu, gdzie rosą oddycha świt,
Szeptem ziół przemawia cicha nić.
Mgła unosi sny nad ziemią starą,
Cedr dzwoni sercem – jak złotą gitarą.

Refren
O, przyrodo, matko tajemnic,
Twoje pieśni unoszą nas w dal.
Wśród ziół i magii zapomnianych ścieżek
Znajduję drogę, gdzie nie ma już zła.

Zwrotka II
Każdy liść, jak zaklęcie pradawnych rąk,
Każdy kwiat zna sekret wiecznych łąk.
Zioła leczą, pieśnią kołyszą czas,
Cedr dzwoni, wzywa do źródła w nas.

Refren
O, przyrodo, matko tajemnic,
Twoje pieśni unoszą nas w dal.
Wśród ziół i magii zapomnianych ścieżek
Znajduję drogę, gdzie nie ma już zła.

Most
Tam, gdzie cisza wplata wiatru głos,
Tam odnajdziesz to, co w sercu rośnie wciąż.
Nie potrzeba świątyń ani tronów,
Gdy cedr śpiewa – powraca dom.

Refren (powtórka, mocniej)
O, przyrodo, matko tajemnic,
Twoje pieśni unoszą nas w dal.
Wśród ziół i magii zapomnianych ścieżek
Znajduję drogę, gdzie nie ma już zła.

Zakończenie
I w tym lesie, gdzie cedry dzwonią w snach,
Nowy świat rodzi się w naszych dłoniach.