Թե գիշերը քունդ գողանա Եվ քո մեջ կռվեն անցյալն ու ներկան Ես հաղթել եմ անցյալին այսօր Ես կնդունեմ քեզ Քո տրտմության անսահմանի հետ։
Երբ գունատվի հույսդ վաղեմի, Կլինեմ կողքիդ և քեզ չեմ դատի, Բարձր կխնդամ հեգնող ճակատագրի Սևամորթ դեմքին։
Եվ թող աշխարհն իր կռիվները տա, Թող ժամանակը մի պահ մոռանա, Որ մենք եղել ենք աշխարհի վրա, Բայց դու լավ գիտես, Որ քեզ հիշում եմ ու չեմ մոռանա՝ Անսահման սիրով՝ Հավիտյանս հավիտենից։