Zmysłem pełen

Gdy nie myślę zbyt wiele,
Zatrzymuję czas, Siebie więcej mam.
lekkość wnika, powab i czar, gdy czuję jakiś stan, i nie myślę zań.
Na skrzydłach swoich frunę z bezmiarem.
Niezmącona nadmiarem rozważań wolność się pojawia..
Jestem więcej, niż myślenie,
Przestrzeni wiele w sercu objęciem siebie,
Przekraczając progi naznaczone zbiorem.
Świeży Oddech ciało w rytmie pulsuje swobodnie.
Każda chwila miękka, brzmi dźwiękiem mojego serca.
Myśli, jak chmurki na niebie przepływają
Gdy nie wybieram ich dla siebie.
Są ulotne jak powietrze.
Zamykam oczy, chaos w głowie znika,
W spokoju jest dusza, radość wpada bez powodu, niczym słońca promyk.
Pełnia chwili zmysłowej jest poza formą myślową.
Miłość czuję, gdy w tę przestrzeń wstępuję.
Ona rozpuszcza to co zbędne, nie martwi się za siebie.
Jestem więcej, niż myślenie,
Przestrzeni wiele w sercu objęciem,
im myśli mam mniej, czucia więcej Mnie jest.
Świeży Oddech, ciało w rytmie pulsuje swobodnie,
Każda chwila jest pełna mnie i miękka,
Układa się jak dywan tkany nowym wzorem bycia w Sobie zaufaniu.
Myśli płyną jak rzeka niezmącona.
Co nie jest moim, nie zajmuje uwagi mojej.
Mam dla siebie wolną przestrzeń.
Odkrywam, że
Coraz więcej mam siebie, gdy myślenie nie jest głównym celem.
W intuicji tworzę swoje wnętrze
Wiem, że jest bogate, dojrzałe i piękne.
Nie boję się uczuć swych, nie boję się życiem swoim Być.
Zrozumiałam jedno, ze myśleniu do radości jest daleko, zabiera czas i uwagę, nie dajac niczego w zamian.
Wiem, że prawdziwe życie w sercu się rodzi, tętni wszędzie, gdzie się rozejrzę.
Głowa jest moja, i nie należy do zbioru.
Sercem wiem siebie więcej, otwartym jest na doświadczenie poza myśleniem.
Jestem więcej niż myślenie,
Przestrzenią bez ram,
daję sobie dobroć, bo to mój naturalny jest stan.
Oddech wolny, w rytmie pulsuje ciało swobodnie.
Każda chwila jest jak wspaniała melodia, brzmi w wielu dźwiękach niczym symfonia.
Gdy umysł otwarty i wypoczęty, służy mi pięknie w mojej energii,
Jestem w blasku swojej tęczy, czuję się piękny, i pełny.