adalet

"Merhaba Türkiye, kaç para sizde bir hürriyet?
Saraylarda mı, cüzdanlarda mı, yoksa sadece masallarda mı?
Sizler mi öndesiniz, yoksa biz mi hayatta kalmaya çalışıyoruz?
Dinleyin!
Ekonomi çöktü, cüzdanlar delik,
Siz sarayda yaşarken, biz gecekondu beşik.
İşsizlik tavan, umutlar yeraltında,
Kendi çocuğun iPad’le oynar, bizimki çamurda.
Adalet mi? Paran varsa tertemiz,
Zengin hapiste değil, plazada gezer herkesin gözünün önünde.
Kadınlar susmaz artık, hayvanlar hep tekmelik,
Narin kızımız öldü lan, siz hâlâ sessiz misiniz?

Kadınlar öldürülüyor, “bize ne, onlar hep suçlu” der birileri,
İstanbul Sözleşmesi neydi, siz zaten anlamadınız ki.
O saatte dışarda ne işi varmış, bu kadar ileri gitmek nasıl bir iş?
Öyle giyinip bizi baştan çıkarmasaymış, dediklerinizi unutmadık, biz ne kadar ciddiyiz!
Kimin sözü dinlenir? Katilin mi, kadının mı?
Sizin için fark etmez, vicdanınızı satmışsınız, ne biçim insanlarsınız!
O sözünüzü unutmadık: "Bir kereden bir şey olmaz",
Kadınlar toprağa düştü, sizse koltuğunuzda rahat, ne kıyak!