JESZCZE PIĘĆ MINUT

[Intro – sleepy male voice, intimate]

Jeszcze ciemno za oknem…
budzik mówi, że już.
A ja patrzę na poduszkę
i wiem…
że nie jestem gotowy.

[Verse 1]

Otwieram jedno oko,
drugie mówi: „daj mi spokój”.
Świat już gdzieś się spieszy,
a ja nie mam dokąd.

Kołdra trzyma mnie za nogę,
poduszka szepcze: „śpij”.
I jak mam zacząć nowy dzień,
kiedy tutaj dobrze mi?

[Pre-Chorus]

Kawa czeka gdzieś w kuchni,
spod drzwi zagląda dzień.
A ja prowadzę z sobą
najtrudniejszą z moich wojen…

[Chorus]

Jeszcze pięć minut,
jeszcze tylko pięć…
Nie zabieraj mi tej chwili,
niech ten budzik przestanie drzeć.

Jeszcze pięć minut,
niech poczeka cały świat.
Bo tak ciężko rzucić wyrko,
kiedy człowiek dobrze spał.

[Instrumental hook]

[Verse 2]

Stawiam nogę na podłodze —
zimna jak listopadowy deszcz.
Cofam ją pod kołdrę szybko:
„Nie… to jeszcze nie ten dzień”.

Telefon świeci wiadomością:
„Wstawaj, pora zacząć żyć”.
Łatwo mówić komuś,
kto nie musi teraz wstać jak ja.

[Female backing vocal, softly]

Wstawaj…

[Male]

Nie mogę…

[Female]

No wstawaj…

[Male]

Jeszcze chwilę…

[Chorus – bigger]

Jeszcze pięć minut,
jeszcze tylko pięć…
Nie zabieraj mi tej chwili,
niech ten budzik przestanie drzeć.

Jeszcze pięć minut,
niech poczeka cały świat.
Bo tak ciężko rzucić wyrko,
kiedy człowiek dobrze spał.

[Bridge – emotional, almost dramatic]

Żegnaj, moja poduszko…
Żegnaj, ciepły kocu mój…
Muszę iść tam,
gdzie kawa, praca
i ten cały wielki świat.

Lecz pamiętaj —
gdy przetrwam ten dzień,
wieczorem…
wrócę do ciebie znów.

[Short silence]

[Female whisper]

Obiecujesz?

[Male, sleepy]

Obiecuję.

[Final Chorus – uplifting, catchy]

Jeszcze pięć minut,
każdy zna ten ból.
Jedna noga już na ziemi,
druga mówi: „wracaj tu!”.

Jeszcze pięć minut,
lecz już budzi się mój świat.
Wstanę…
tylko nie poganiaj —
przecież dzień nie ucieknie nam.

[Outro – sleepy male voice]

Dobra…
wstaję.

[alarm sound]

…jutro nastawię budzik później.