DWIE POŁÓWKI JABŁKA

[Intro]

Robercik...
Dwa lata temu nie wiedziałam jeszcze,
że właśnie Ty skradniesz moje serce.
A dzisiaj?
Kocham Cię do szaleństwa, Kotku.

[Verse 1]

Poznaliśmy się inaczej niż w romantycznym śnie,
a kiedy rzuciłeś pomysł z Soliną, pomyślałam: „No nie...
Taki sam jak wszyscy” — tak mówiłam wtedy sobie,
lecz z każdym kolejnym dniem zmieniałam zdanie o Tobie.

Pierwsza randka — ja jak modelka, wszystko dopięte tip-top,
a Ty w dresie i adidasach, bez kwiatów — niezły szok!
Potem sznurki w mojej sukience i pierwsza kłótnia nasza,
dziś się z tego śmieję, bo to cała historia nasza.

[Pre-Chorus]

Bo z Tobą nigdy nie jest nudno,
każdy dzień zaskakuje mnie.
Czasem iskrzy między nami,
ale długo nie potrafię gniewać się.

[Chorus]

Bo jesteśmy jak dwie połówki jabłka,
idealnie pasujemy — Ty i ja.
Skradłeś moje serce swoim dobrym sercem,
i już nie oddam Ci go, choćby nie wiem co!

Robercik, Kotku, z Tobą nie ma nudy,
raz się śmieję, czasem wkurzasz mnie.
Ale kocham Cię naprawdę do szaleństwa,
a gdy jesteś daleko, bardzo tęsknię, wiesz.

[Verse 2]

Pokochałam Twój humor, wrażliwość i delikatny gest,
Twoją pomysłowość i to, że dobre serce w Tobie jest.
Gdy mój humor gdzieś ucieka, Ty odnajdujesz go raz-dwa,
choć czasami sposób, w jaki mówisz, potrafi wkurzyć mnie do łez.

Szybkie auta, motocykle — wtedy błyszczy Ci się wzrok,
teraz KTM jest zajawką, która wciąga Cię co krok.
Kochasz podróże i poznawać ciągle nowy świat,
zamki, wojsko, stare dzieje — zainteresowań masz ze sto.

W Hiszpanii pracujesz, choć daleko jesteś stąd,
jesteś świetnym fachowcem, ludzie dobrze wiedzą to.
Gdy obierzesz sobie cel, nie zatrzyma Ciebie nic,
bo masz energię za nas dwoje i po swojemu umiesz żyć.

[Chorus]

Bo jesteśmy jak dwie połówki jabłka,
idealnie pasujemy — Ty i ja.
Skradłeś moje serce swoim dobrym sercem,
i już nie oddam Ci go, choćby nie wiem co!

Robercik, Kotku, z Tobą nie ma nudy,
raz się śmieję, czasem wkurzasz mnie.
Ale kocham Cię naprawdę do szaleństwa,
a gdy jesteś daleko, bardzo tęsknię, wiesz.

[Bridge]

A teraz, Kotku, spójrzmy prawdzie prosto w oczy:
Tobie też się przecież całkiem nieźle trafiło!
Ładna, zgrabna, inteligentna,
wie, czego chce i ma charakter!

Czasem trudno za mną nadążyć,
bo nigdy nie wiadomo, co wymyślę.
Drugiej takiej jak ja nie znajdziesz,
choćbyś przejechał cały świat!

A jeśli kiedyś przyjdzie dziwna paczka,
to spokojnie, nie uciekaj w siną dal...
Nawet gdyby była „z bombą”,
to przecież tylko cukierkową!

[Verse 3]

A tak już całkiem serio — chcę powiedzieć Tobie dziś,
nie potrzeba nam okazji, żeby mówić, po co żyć.
Nasza miłość jest nietypowa, trochę inna niż ten świat,
ale właśnie taką kocham — taką, która łączy nas.

Dwa lata wspólnych historii, dobrych chwil i trudnych dni,
czasem śmiech, czasami iskry, lecz wciąż jesteśmy — ja i Ty.
I choć dzieli nas odległość, kiedy jesteś tam, gdzieś w Hiszpanii,
moje serce jest przy Tobie, bo tęsknota nie zna granic.

Nie chcę bajki idealnej, nie potrzebuję wielkich słów,
chcę Twojego śmiechu, planów i kolejnych wspólnych dróg.
Bo jesteś moim Kotkiem, moim szaleństwem, jednym z tych,
przy których zwykłe życie nabiera zupełnie nowych barw.

[Final Chorus]

Bo jesteśmy jak dwie połówki jabłka,
idealnie pasujemy — Ty i ja.
Skradłeś moje serce swoim dobrym sercem,
i niech już na zawsze właśnie tak to trwa.

Robercik, Kotku, z Tobą nie ma nudy,
i chyba właśnie za to kocham Cię.
Od Soliny, przez te sznurki, aż po wszystkie nasze dni,
każda chwila tworzy historię — historię Ciebie i mnie.

Nie potrzebuję święta ani żadnej okazji,
żeby powiedzieć to, co przecież dobrze wiesz:
kocham Cię, tęsknię za Tobą do szaleństwa...

I pamiętaj, Kotku:
drugiej takiej jak ja
nie znajdziesz!

[Outro]

Dwie połówki jabłka...
Robercik i ja.

Nietuzinkowi?
Zdecydowanie.

Ale idealnie do siebie pasujemy.