Przytul Mnie, Zamiast Ranić

[VERSE 1]
Ciągle daję coś od siebie, żeby inni mogli śmiać się,
Lubię widzieć cudzą radość, nawet kiedy sama gasnę.
W domu dzieci, tysiąc spraw, każdy dzień to ciągły bieg,
Nadia, Zuzia — dla nich wstaję, nawet kiedy brakuje mnie.

Ty daleko, ja tutaj, między nami tyle dróg,
Wiem, że tęsknisz, ja też tęsknię, przecież czuję ten sam ból.
Ale miłość na odległość potrzebuje więcej nas,
Nie kolejnych podejrzeń, które zabierają wspólny czas.

Mówisz, pytasz, oskarżasz, choć nie dałam Ci powodów,
Przecież kocham tylko Ciebie, nie szukam innych wyborów.
Chcę mieć w Tobie swoje wsparcie, kiedy ciężki przyjdzie dzień,
A nie ciągle udowadniać, że naprawdę kocham Cię.

[PRE-CHORUS]
Przemek, posłuchaj mnie choć raz,
Nie chcę wojny między nami.
Jeszcze możemy uratować nas,
Ale musimy zrobić to razem.

[CHORUS]
Przytul mnie, zamiast ranić,
Zaufaj mi, zamiast ciągle bać się zdrady.
Mniej alkoholu, więcej Ciebie obok mnie,
Bo kiedy pijesz, Twoje słowa niszczą mnie.

Przytul mnie, zamiast ranić,
Ja nie chcę kończyć tego, co budowaliśmy latami.
Kocham Cię, lecz miłość też ma własny kres,
Jeżeli alkohol będzie ważniejszy —
możesz stracić mnie.

[VERSE 2]
Kiedy jesteś trzeźwy, widzę tego, którego znam,
Tego dobrego człowieka, z którym chciałam dzielić świat.
Ale nawet wtedy czasem brakuje zwykłych małych spraw,
Jednego „kocham”, pocałunku, dłoni, która mówi: „trwaj”.

Nie potrzebuję prezentów ani obietnic wielkich zmian,
Chcę, żebyś częściej mnie przytulił, kiedy ciężki dzień już mam.
Żebyś zapytał: „Jak się czujesz?”, zamiast: „Z kim rozmawiałaś dziś?”,
Bo wychowanie naszych dzieci to też praca, uwierz mi.

Teraz jadę razem z Nadią, Zuzia również jedzie tam,
Tydzień razem może pokaże, czy wciąż mamy wspólny plan.
Ja naprawdę chcę naprawić to, co pęka między nami,
Ale sama nie naprawię tego, co niszczymy oboje latami.

[CHORUS]
Przytul mnie, zamiast ranić,
Zaufaj mi, zamiast ciągle bać się zdrady.
Mniej alkoholu, więcej Ciebie obok mnie,
Bo kiedy pijesz, Twoje słowa niszczą mnie.

Przytul mnie, zamiast ranić,
Ja nie chcę kończyć tego, co budowaliśmy latami.
Kocham Cię, lecz miłość też ma własny kres,
Jeżeli alkohol będzie ważniejszy —
możesz stracić mnie.

[BRIDGE]
Nie mówię: „zmień się”, żeby Tobą rządzić.
Mówię, bo nie chcę dłużej płakać przez Twoje słowa.
Nie mówię: „nie pij”, żeby zabrać Ci wolność.
Mówię, bo widzę, co alkohol robi z Tobą i z nami.

Chcę Twoich ramion, nie kolejnych oskarżeń.
Chcę Twojego zaufania, nie przesłuchania.
Chcę znów poczuć, że jestem Twoją kobietą,
A nie kimś, kto każdego dnia musi udowadniać niewinność.

[FINAL CHORUS]
Więc przytul mnie, zamiast ranić,
Jeszcze możemy wszystko między nami naprawić.
Mniej alkoholu, więcej rozmów, więcej nas,
Bo dzieci też potrzebują widzieć miłość, nie nasz strach.

Przytul mnie, zamiast ranić,
Nie pozwól, żeby zazdrość wygrała z naszymi marzeniami.
Ja naprawdę kocham Ciebie — ale usłysz także mnie:
Miłość nie oznacza, że mam pozwolić niszczyć się.

Przemek, jeszcze jestem tutaj,
Jeszcze wierzę, jeszcz