Sua itzaletan.

1. bertsoa:
Bide hautsiak nire oinen azpian,
Gerraren oihartzunak nire tenpluan,
Gauak negar egiten du, ez dago barkamenik,
Burdinak bihotzean erretzen du.
2. bertsoa:
Kate zaharrek nagusitu nahi dute,
Baina nire arimak ez du belauniko jarriko,
Odola eta altzairua ekaitzean,
Gorrotoa berpizten da, egia hutsa.
Aurre-koroa:
Trumoia zure barruan sentituz,
Hautsi beldurra, askatu.
Koroa:
Sua itzaletan, orro egingo dut,
Hilko ez den arimaren oihuak,
Isiltasuna hausten dut, kontrola huts egiten dut,
Ekaitza naiz, suntsipen hutsa.
3. bertsoa:
Zeru beltzak erori nahi dute,
Baina nire amorruak hautsiko ditu,
Ez dago nire amaiera agintzen duen paturik,
Ni naiz nigan bizi den kaosa.
Zubia:
Altxatu ahotsa, ez dago atzera bueltarik,
iluntasunak ez du inoiz irabaziko,
gu gara erreko den sugarra,
mundua berriro erori arte.
Korua (x2):
Sua itzaletan, orro egingo dut,
hilko ez den arimaren oihuak,
Isiltasuna hausten dut, kontrola galtzen dut,
Ekaitza naiz, suntsipen hutsa.
Amaiera:
Errautsen artean erreinatuko dut,
isiltasunak ez nau inoiz isilaraziko.