Tata Artur

Mam dwa słowa, tylko dwa,
ale w nich cały mój świat!
Mówię je głośno, mówię je śmiało —
"Tata Artur!" — i już mi się wszystko opłaca!

Tata wstaje rano wcześnie,
robi mi kanapki we śnie,
zawsze mówi: "Dasz radę, chodź!" —
to mój tata — najlepszy na świat!

Tata Artur — hop hop hop!
Jesteś moim superbohaterem, stop!
Kiedy jestem smutny, podnosisz mnie w górę,
Tata Artur — kocham cię bez miary, bez miary!

Tata Artur — raz dwa trzy!
Najważniejsze imię znają wszyscy!
W twoich rękach czuję się bezpieczny,
Tata Artur — mój tata jest wieczny!

Czasem tata bywa zmęczony,
ale zawsze ma uśmiech dla mnie schowany.
Gdy się boję, bierze mnie za rękę —
z tatą nie ma żadnej przeszkody w sięganiu!

Uczy mnie grać, uczy mnie biegać,
z nim nie muszę się nigdy ukrywać.
Mówię głośno — cały świat niech wie —
Tata Artur — to mój tata, moje!

Tata Artur — hop hop hop!
Jesteś moim superbohaterem, stop!
Kiedy jestem smutny, podnosisz mnie w górę,
Tata Artur — kocham cię bez miary, bez miary!

Tata Artur — raz dwa trzy!
Najważniejsze imię znają wszyscy!
W twoich rękach czuję się bezpieczny,
Tata Artur — mój tata jest wieczny!

Nie muszę być wielki, nie muszę być twardy,
bo wiem, że mój tata zawsze będzie tu.
Kiedy mówię "Tata Artur" — rosną mi skrzydła,
i wiem, że ze mną wszystko jest w porządku.

Dwa słowa, tylko dwa...
a niosą mnie przez cały świat...
"Tata Artur" — tak...
mój tata... tak...