ГИМН

Мектеп ауласы, таныс іздер,
Балалық шақ, алтын күндер.
Қоңырау үні құлақта әлі,
Жүректе сақтаулы бәрі.
Жүгіріп жүрген бала едік,
Арман қуған дана едік,
Қырық жыл зулап өте шықты,
Бірақ біз сол қалпымызбен.


Он «Б» – қайта жиналдық,
Қырық жылды бірге жалғадық.
Түркістанда бас қосып,
Бала күнге бір оралдық.
Мектебіміз – алтын ұя,
Біріктірген бізді ұдай,
Жүректерде мәңгі сақтар
Сол бір шақтың нұрлы ізі-ай.

Анар, Гүлжахан, Гүлмаржан,
Гүлназ, Гүлсинай – нұрланған,
Зина, Индира, Карима,
Назира, Раушан – жыр болған.
Роза менен Сәрсенкүл,
Сырғаш пен Ұлбосын гүл,
Ұмсынай мен Рысалды,
Эльмира – бәрі бір жүрек бұл.

Алик, Асқар, Әлібек,
Ерлан, Ғалымжан – серік боп,
Дүйсенбек пен Батыр да,
Ерсұлтан жүр алға жетектеп.
Қайыржан мен Мұхтар бар,
Мұқан, Мұхамеджан – ардақтар,
Нұрмахан мен Сағындық,
Достықтарын мәңгі сақтар.

Он «Б» – қайта жиналдық,
Қырық жылды бірге жалғадық.
Күлкі, шаттық, естеліктер,
Жүректерді қайта жалғады.

Жылдар өтсе де алыстап,
Жолдар кетсе де тоғыспай,
Бүгін бәрі бір арнада,
Достық мәңгі жоғалмай.

Он «Б» – бұл тарих,
Бірге жазған өмір анық.
Қырық жылдан соң кездесіп,
Достығымыз мәңгі жарық.