Дўстлар

Болаликдан бирга ўсган йўлларимиз,
Мактаб саҳни — кулгу, орзу, йилларимиз.
Вақт ўтса ҳам, қалбда ўша самимият,
Дўстларим — энг катта бойлик, сирларимиз.

Маъруфжон — куч тимсоли, залда пишган,
Елкалари тоғдек, иродаси пишган.
Анвар, Козим — ҳалол меҳнат йўлида,
Самимий қалблари нур сочар ишдан.

Абдунайим — усталикда тенги йўқ,
Темирга жон берар, меҳнати буюк.
Лазизхон — раҳбар, элда обрў топган,
Ҳурмат билан тилга олар уни кўп.

Шухратжон уйлар қуриб, бахт улашар,
Дўстлар ичида номини эл танийди, яшар.
Исмоил — чин дўст, йўлдош доим ёнида,
Дўстлик деган туйғу унда яшар.

Илҳом — меҳнаткаш, сўзга сиғмас таъриф,
Улуғбек пул санар — ақли ўткир, ҳар тараф.
Зафаржон янги йўлда барчани ҳайратда,
Азимхон саховатли — қўли очиқ, шараф.

Адҳам, Ёрқин — инсофли, пок ниятли,
Дўстлик йўлида доим содиқ, ғайратли.
Раҳмон узоқларда меҳнат қилса ҳам,
Қалби биз билан — дўстлик абадий.

Бахтиёр — ошпаз, даврага файз берар,
Дуоси билан ҳар бир ишни безар.
Яна бир Бахтиёр — газ шоҳобчаси қироли,
Музаффар эса олов билан курашар, мард йигит бўлар.

Шундай дўстлар билан бахтлиман мен,
Ҳар бири қалбимда алоҳида чамандек.
Аллоҳ асрасин бизни бу дўстликда,
Абадий қолсин бу меҳр — мустаҳкам девордай, темирдек.