Piosenka o Joannie

Zwrotka 1
Na skraju miasteczka, gdzie wiatr śpiewa z drzew,
Joanna stawia kawę, patrzy w dal, w cień.
Dzieci biegają po trawie, śmiech jak dzwonów szept,
Ignacy i Mila — dom pełen ciepłych gest.

Refren
Bo miłość tu mieszka, w progu i w sercach nam,
Arek przy niej stoi, trzyma dłoń Joanny tam.
Każdy dzień to pieśń, co cicho płynie w nas,
Rodzina to dom, co daje siłę w każdy czas.

Zwrotka 2
Wieczorem na werandzie, gwiazdy nad dachami,
Opowieści o marzeniach, o małych i wielkich planach.
Arek śmieje się cicho, Joanna śpiewa znów,
Ignacy zasypia, Mila tuli swego misia.

Refren
Bo miłość tu mieszka, w progu i w sercach nam,
Arek przy niej stoi, trzyma dłoń Joanny tam.
Każdy dzień to pieśń, co cicho płynie w nas,
Rodzina to dom, co daje siłę w każdy czas.

Most
Gdy burza nadchodzi i chmury gęstnieją w dal,
Oni mają siebie — to ich największy skarb.
Przy kominku ciepło, przy stole śmiech i chleb,
W prostych chwilach życia kryje się cały sens.

Refren (powtórka)
Bo miłość tu mieszka, w progu i w sercach nam,
Arek przy niej stoi, trzyma dłoń Joanny tam.
Każdy dzień to pieśń, co cicho płynie w nas,
Rodzina to dom, co daje siłę w każdy czas.

Zakończenie
I kiedy rankiem słońce wstaje nad polami,
Joanna patrzy na nich — na swoje małe światy.
Ignacy, Mila, Arek — razem idą w dal,
A miłość prowadzi ich przez każdy nowy szlak.