ชายแดนรบเขมร

[Verse 1]
ฝุ่นแดงเกาะรองเท้า
เป้ใบเก่าพาดบ่า
รูปแม่ยังพับเก็บอยู่ในหมวกเหล็ก
เสียงหัวเราะเพื่อนดังกลบเสียงกลัวในอก

แถวชายแดนเขมร
ดวงอาทิตย์สีเลือดจ้องลงมา
ชื่อเมืองในวิทยุฟังไม่คุ้นหู
แต่ระเบิดดังเหมือนอยู่หน้าบ้านตัวเอง

[Chorus]
ชายแดนรบเขมร
เสียงปืนแทนเสียงนกตอนเช้า
คำสั่งดังแทรกสายหมอกบาง
เหงื่อเค็มปนกลิ่นดินแห้ง
หัวใจผูกธงไตรรงค์ไว้กลางทราย

ชายแดนรบเขมร
ดาวเต็มฟ้าแต่หลับไม่ลง
ฝันถึงข้าวร้อน ๆ ในครัวเล็ก ๆ
จะกลับไปเล่าเรื่องนี้ให้คนที่รอฟัง

[Verse 2]
ลวดหนามยาวไปจนสุดตา
ธงฝั่งโน้นโบกช้า ๆ เหมือนท้าทาย
บางคืนได้ยินเสียงเขาร้องเพลงภาษาของเขา
ทำให้คิดถึงงานวัดเสียงลำที่บ้าน

เพื่อนผิวเข้มข้างเต็นท์
ชอบโชว์รูปเมียกับลูกชาย
บอกถ้าผ่านคืนนี้ได้อีกสักครั้ง
จะขอเลิกจับปืนกลับไปจับคันไถ

[Chorus]

[Bridge]
คืนที่ไฟส่องฟ้าเป็นสีส้ม
ชื่อเพื่อนโดนอ่านจากรายงานสั้น ๆ
เสื้อเกราะเขายังพาดอยู่บนเสาเต็นท์
บุหรี่ซองเดิมยังเปิดค้างไว้

ผมแอบภาวนาเบา ๆ ในความมืด
ให้กระสุนพลาดชื่อของคนที่บ้าน
ถ้าวันหนึ่งผมไม่ได้กลับไป
ฝากบอกแม่ว่าผมยืนอยู่ตรงนี้อย่างไม่ถอย

[Chorus]