Ciemność Nad Miastem

[Verse 1]
Blokowe neonów cienie tańczą na ścianie,
Światło blade, jak skóra po nocnej zmianie.
Szklane spojrzenia w witrynach odbite,
Samochodów szum jak zegar tyka — życie.

Płonął asfalt, na nim gumowe znaki,
Chłód na karku, gonią mnie duchy ulicy.
Papieros w ustach, dym to moje kadzidło,
Północ, nocna zmiana, znów robię widowisko.

[Chorus]
Ciemność nad miastem, gdzie blask neonów ginie,
Światło to iluzja, mrok trzyma w pułapce linie.
Ciemność nad miastem, tu jestem królem cieni,
Tu, gdzie każdy sen tonie w mętnej przestrzeni.

[Verse 2]
Sygnały radiowe gubią się między blokami,
Na dachach satelity jak kosmiczni szamani.
Czuję puls metalu w betonie skryty,
W żyłach przewody, a serce... zimne jak płyty.

Winda zatrzymała się na piętrze piątym,
Czasem czuję, jakby życie kręciło się na prądzie.
Jeden krok do przodu, dwa wstecz cofnięte,
Pytasz, co widzę? Odbicia — pokręcone.

[Chorus]
Ciemność nad miastem, gdzie blask neonów ginie,
Światło to iluzja, mrok trzyma w pułapce linie.
Ciemność nad miastem, tu jestem królem cieni,
Tu, gdzie każdy sen tonie w mętnej przestrzeni.