Ogień

[Zwrotka 1]
Wyrzuciłam słowa w ogień,
patrzyłam, jak kruszą się sny.
Twoje imię jeszcze dymi w powietrzu,
a ja nie wiem, czy płaczę, czy śnię.

[Refren]
To, co spłonęło — nie wróci już,
choć żar pod skórą wciąż żyje.
Może musiałam przejść przez ból,
żeby uwierzyć, że jeszcze żyję.

[Zwrotka 2]
Fotografie topią się w świetle,
ich kształty rozmazuje dym.
Czasem trzeba coś spalić doszczętnie,
żeby zrobić miejsce — nowym dniom.

[Refren]
To, co spłonęło — nie wróci już,
choć żar pod skórą wciąż żyje.
Może musiałam przejść przez ból,
żeby uwierzyć, że jeszcze żyję.

[Bridge]
Niech płonie to, co nie dawało siły,
niech popiół zabierze, co bolało.
Z ognia rodzi się nowe — ciche,
a w nim ja — trochę inna, odważna.

[Refren – finał]
To, co spłonęło — nie wróci już,
ale z iskier zbuduję jutro.
Z popiołu wzrosnę jak świt po nocy,
bo w ogniu znalazłam… siebie.