Ask

[Dialogue – Oğlan & Kız]

Oğlan: “Sahilde gördüm seni, yıldızlar gibi,
Kalbim titredi, adını sordum o geceyi.”

Kız: “Hatırlıyorum, gözlerin yangın,
O anda anladım, sen benim alın yazım.”

Oğlan: “Ellerin elimde, köprüde yürüdük,
Hayaller kurduk, gökyüzüne güldük.”

Kız: “Gülüşün bana nefes, sözlerin ilaç,
Birlikteyken dünya sessiz, her şey amaç.”

Oğlan: “Zaman aktı, fırtına bastı,
Ama kalbim hep seninle, aşkımı saktı.”

Kız: “Şimdi konuşuyorum, duyuyor musun?
Bu sessiz odada nefes alıyor musun?”

Oğlan: “Sevdam sonsuz, hiç bitmez asla,
Bir gün uyanırım, yine sen yanımda.”

Kız: “Hayır, korkuyorum, gözlerim yaşlı,
Gitme ne olur, kal yanımda, aşkım...”



---

[Outro – Narrator]
Ama gerçek acıydı...
Oğlan hastane yatağında, aylarca komadaydı.
Kızın sözleri sadece kendi kalbine yankılandı...
Ve o gece, makineler sustu.
Aşk... son nefeste bitti.