Z poczwarki- Motyl

W wirze dni, w blasku nocy,
Słyszę echo duszy w moim sercu.
Każde doświadczenie, krok po kroku,
Wznosi mnie coraz wyżej, w mojego losu oku.
O, człowieku, stwórco świata,
Wyławiasz z mgły swoje marzenia,
Przemieniasz ból w złote wspomnienia,
Jak motyl, co w słońcu się kąpie i pławi.
W blasku swojej chwały.
W każdym trudzie, w każdym znoju,
Zbieram mądrość, jak szczęścia w boju.
Dusza mnie prowadzi, wsparcie mi daje,
Oto ja, w pełni, w tym życiu, które wybrałem
na przeobrażanie.
O, człowieku, w blasku Światła stwórco świata,
Wyławiasz z mgły swoje marzenia,
Przemieniasz ból w złote wspomnienia,
Jak motyl, co w słońcu się kąpie i bawi
W blasku Swojej chwały.
Bojąc się, stawiałem pierwsze kroki,
W lustrze duszy dostrzegłem te okna.
Zatrzymałem się, zobaczyłem jasno,
Jestem piękny, bo przeżyłem przejście przez zapomnienie.
Stałem się motylem, Ja Jestem z lekkim unoszeniem.
Przeżyłem lęk, odczułem żal,
Teraz w sobie noszę bezkresny bal.
Dziękuję sobie za każdą ranę,
Bo uczyłem siebie miłości, w każdym doswiadczeniu.
Wiedziałem, że to znamię bylo na chwilę, na przekirowanie mnie ku mojej pięknej Zmianie.
Jestem teraz wolny!
O, człowieku w blasku Światła Siebie, stwórco swojego świata,
Wyławiasz z mgły swoje marzenia,
Przemieniasz ból w złote wspomnienia.
Jak motyl, co w słońcu skąpany,
wielobarwny, iskrzy wszystkimi promieniami
pełen swojej chwały.
Tu i teraz, w spojrzeniu w oczy,
Piszę swoją historię, to ja ją tworzę.
W Duszy powróciło wszystko, co stracone,
Z poczwarki w motyla – jestem już spełnionym.
O, człowieku, w blasku Światła stwórco świata,
Prawda o mnie – w duszy symfonia gra.
Każde doświadczenie –to cenny mój dar, i wkład, bo to Cały Ja.
W każdej chwili życia – uśmiech dla siebie mam, który trwa, bez względu na to, jak wieje wiatr.