Miłość jawnie

O, serce me, pragniesz miłości,
W blasku słońca, w tętniącej radości.
Skrywana głęboko, w cieniu wieczności,
Czas już na jawnie, z wiarą w naszej mocności.
Miłość, o miłość, bądźmy w pełnym świetle,
Niech nasze serca biją w jednym rytmie,
Pragnienie otwarte, jak niebo w słońcu,
Niech płomienie czują, że jesteśmy w ruchu.
Czas zburzyć mury, niech serca wołają,
Niech każdy dzień w miłości się przegląda.
O, matki serce, pojemne i wielkie,
Gdy płonie z miłości, wznieca ognie ciepłe.
Miłość, o miłość, bądźmy w pełnym świetle,
Niech nasze serca biją w jednym rytmie,
Pragnienie otwarte, jak niebo w słońcu,
Niech płomienie czują, że jesteśmy w ruchu.
Żaden cień nie przesłoni, żadna chmura nie zgasi,
W tej miłości jawnej nasza siła się zasiada.
Pragniemy być razem, w prawdzie swobodnie,
Wnętrze naszych dusz w harmonii na zawsze.
Kochać w radości, nie skrycie w smutku,
To być pełnym życiem, to poczuć żywotność.
Niech miłość promienieje, jak gwiazdy na niebie,
Z duszą i człowiekiem połączonym w serce.
Miłość, o miłość, bądźmy w pełnym świetle,
Niech nasze serca biją w jednym rytmie,
Pragnienie otwarte, jak niebo w słońcu,
Niech płomienie czują, że jesteśmy w ruchu.
Więc kochajmy siebie jawnie, odkryjmy ten blask,
Niech nasze serca wciąż w rytmie miłości drżą.
W jedności i prawdzie, tu i teraz, zawsze,
Miłość w pełnym świetle to nasz najpiękniejszy czas!