Ballada o Mocy Trzech

W mrocznym lesie, gdzie cienie tańczą,
Mieszkały trzy siostry, tworzące całość.
Lęk, Radość i Wdzięczność, imiona ich brzmiały,
Pokrewieństwem mocy emocji się stały.

Lęk, czujny strażnik, w cieniu się kryła,
Radość zaś tańcząc pełną życia się cieszyła,
Wdzięczność, spokojna, piękno dostrzegała,
W każdej kropli rosy się kochał.

Pewnej nocy, gdy księżyc świecił jasno,
Przybył do nich Bóg snu Somnus.
Opowiedział o harmonii i o jedności duszy,
Uruchomil energię która serca kruszy.

Lęk się bał, Radość słuchać nie chciała,
Wdzięczność jegomościa wysłuchała.

W głębi lasu, w mrocznej scenerii,
Siostry w swojej prawdzie stanęły.
Lęk ciemność pokonał, Radość samotność przeżyła,
Wdzięczność zaś winę przebaczała.

Do drzewa życia dotarły na końcu drogi,
Poznając prawdy zapis drogi.
Są teraz w swojej mocy a miłość je jednoczy,


Tak oto trzy siostry,
Lęk, Radość i Wdzięczność,
Znalazły w sobie równowagę i moc.
Choć każda inna, razem tworzą całość,
W sercu lasu mieszkają,
w wiecznej miłości pozostają.