Елесіңе сағынышым

ботадай көздерің әлі есімде,
Тұр екен көз алдымда елесің де.
Жүргендейсің артқы жақта елеңдеймін,
Бұрылып қарай берем әлде бұл сенің елесің бе?
Егер де қайта созсам оң қолымды,
Қайта ұстап қолымнан маған ересің бе?
Күтемін келеріңді жарық болып,
Бірақ білмейм нақты екенін, келесің бе..
Сөздерімнің барлығы арналады бір өзіңе,
Кездескенде тану үшін қарашы ерекше, менің көздеріме.
Күтемін сені тағатсыз күндер өтуде,
Күтемін сенің құшағыңа енуді көздедім мен.
Енді ұстайсың менің емес,
Өзгенің қолын
Енді жүресің менімен емес,
Басқаның жолын.
Сезімің өшкен келсінші бәлкім,
Келер деп мен күтемін
Сезіміңнің гүлі қалмаса солып.
Тек айтарым тигізбе жұмсақ қолыңды,
Жүрмеші мен тұрғанда, дәл онымен жұп болып.
ботадай көздерің әлі есімде,
Тұр екен көз алдымда елесің де.
Жүргендейсің артқы жақта елеңдеймін,
Бұрылып қарай берем әлде бұл сенің елесің бе?
Екеуміздің сезіміміз ел есінде,
Әлі күнге бізді айтады сенесің бе?
Сұрайды не болды деп арамызда,
Не дерімді білмеймін, не айтамын келесіде.
Егер де қайта созсам оң қолымды,
Қайта ұстап қолымнан маған ересің бе?
Күтемін келеріңді жарық болып,
Бірақ білмейм нақты екенін, келесің бе..
•(Бүгін сені абайсызда көріп қалдым)
Бүгін сені абайсызда көріп қалдым,
Көре сала бір орында тұрып қалдым.
Қасыңдағы кім екен деп сәл үңілгем,
Менсіз ақ бақыттыма деп мен қалдым.
Бірақ, сірә көрінбейсің тым бақытты,
Ұмытқандай танытасың түріңді суыққанды.
Сен бөлек, мен де бөлек тұрмыз міне,
Танытып бейне бір, біз бақытты.
Қасыңдағы бикешке тым өкініш,
Ұмытсаң болар жақсы мені өтініш.
Осы сәттен болайық біз бейтаныстар,
Секілді біз,бір көргеннен бекер танысқан..