Hmm hmm hmm hmm

โอ........หู้ว หู้ว.........
ครั้งแรกที่เราได้เจอกันวันนั้น
เธอเป็นหมือนแสงที่ฉันตามหา
เมื่อฉันมองเธอ ฉันก็คิดอยู่นะ
ว่าเธอจะคุยกับฉันหรือหันหนีไป
จากรอยยิ้มที่เธอส่งมา
จากระยะห่างที่เราไกลกัน
จึงทำให้ฉันกล้าพอชวนเธอคุย
แต่ตอนนี้เธอเป็นอะไรหายไปอยู่กับใคร
ฉันรู้และเข้าใจ ว่าฉันนั้นเป็นอย่างไร
แต่ฉันนั้นไม่เข้าใจ ว่าเธอเห็นฉันเป็นอะไร
บอกทุกคนให้เข้าใจ ว่าฉันเป็นแค่น้องชาย
แต่ทุกครั้งที่เสียใจ กลับดึงชั้นไว้ข้างกาย
ฉันขอถามเธอได้มั้ย ว่าฉันควรคิดเช่นไร
อย่าให้ฉันคิดไปเองได้มั้ย ว่าเธอนั้นมีใจ
บางช่วงเวลาที่เธอใส่ใจ ชอบทำอาหารมาให้
แต่บางเวลาที่เธอหายไป ฉันเองกลับทำอะไรไม่ได้
จะโทรหาเธอก็เงียบใส่ จะไปหาก็ยังทำไม่ได้
สถานะของฉันคือตัวอะไร หรือเเป็นเพียงที่พักใจ
ยามเธอเหงาไม่เขา แค่นี้ใช่มั้ยที่เธอให้ฉันเป็น....
โอ.........โอ้.............
ฉันรู้และเข้าใจ ว่าฉันนั้นเป็นอย่างไร
แต่ฉันนั้นไม่เข้าใจ ว่าเธอเห็นฉันเป็นอะไร
บอกทุกคนให้เข้าใจ ว่าฉันเป็นแค่น้องชาย
แต่ทุกครั้งที่เสียใจ กลับดึงชั้นไว้ข้างกาย
ฉันขอถามเธอได้มั้ย ว่าฉันควรคิดเช่นไร
อย่าให้ฉันคิดไปเองได้มั้ย ว่าเธอนั้นมีใจ
บางช่วงเวลาที่เธอใส่ใจ ชอบทำอาหารมาให้
แต่บางเวลาที่เธอหายไป ฉันเองกลับทำอะไรไม่ได้
จะโทรหาเธอก็เงียบใส่ จะไปหาก็ยังทำไม่ได้
สถานะของฉันคือตัวอะไร หรือเเป็นเพียงที่พักใจ
ยามเธอเหงาไม่เขา แค่นี้ใช่มั้ยที่เธอให้ฉันเป็น
เพียงเท่านี้ เพียงเท่านี้ ใช่ไหม..........ที่ฉันเป็น