شعر

من نمیدانستم گم گشته ای دارم
و نمیدانستم تو همان خلا باورهای منی
و جهان تو را برای من انتخاب کرد که بفهماند
هر چقدر کمال گرا باشی
هر چقدر درون گرا باشی
میشود چه ساده همه را نقض کرد
چه زیبا میشود با آگاهی به نرسیدن ، نبوسیدن عشق را زندگی کرد
حال میدانم که چگونه از فردا نترسید
چگونه مشتاقانه به سمت سراب دوید
و بی پروایانه روی خط پایان رقصید و عاشقی کرد
به من یاد دادی عاشقی را
و به من یاد دادی چگونه هر لحظه را در نا امیدی و پوچی هستی،زیبا زندگی کرد
یاد گرفتم تو را در خود پیدا کنم نیمه ی من
حال که در آینه مینگرم
من خودم را هم دوست دارم