Şans Kapısı

(Verse 1)
Bir gökyüzü var, bulutları zar,
Rastgele bir yolculuk, kim bilir nereye var.
Kemal ve Mimar, gelecekte kayıp,
Bir ses yankılanır, “Benim eserim bu, bakıp.”
(Pre-Chorus)
Jamal geliyor, yüzünde bir sır,
Yabancıyız burada, yok kaydımız bir.
Kumarhane ışıkları, dans ediyor karanlık,
Hayallerimizi oynatır, kader çarkı.
(Chorus)
Şans kapısı, açıldığında,
Bir umut, bir hayal, ruhumda yankılandı.
Tavlada kaybeden, nereye gidecek?
Yaşam ve ölüm, bir oyun gibi geçecek.
(Verse 2)
Kumarın ortasında, kaybolan bir adam,
Makine içine çekildi, ne garip bir dram.
Kemal soruyor, “Neden böyle oluyor?”
Jamal gülerek, “Hırs her şeyden zorunlu bir yol.”
(Pre-Chorus)
Atlantis ceza kanunu, belki de gerçek,
Bir kayıp ruh için, kaçış yok başka bir şekil.
Zaman geçidi açılır, kim bilir nereye?
Yüzük ve psişik güç, sırlarla dolu eve.
(Chorus)
Şans kapısı, açıldığında,
Bir umut, bir hayal, ruhumda yankılandı.
Tavlada kaybeden, nereye gidecek?
Yaşam ve ölüm, bir oyun gibi geçecek.
(Bridge)
Jamal kayboldu, Nessie’yle karşılaştık,
Geçmişe gitmek isterim, zamanı aşındırdık.
1876 Osmanlı, hayalimde bir çağ,
Mimar, beni götür, tarihin derin sırlarına dal.
(Chorus)
Şans kapısı, açıldığında,
Bir umut, bir hayal, ruhumda yankılandı.
Tavlada kaybeden, nereye gidecek?
Yaşam ve ölüm, bir oyun gibi geçecek.
(Outro)
Uçurtma’da yolculuk, sonsuzlukta bir düş,
Her kapı açıldığında, yeni bir dünya varış.
Kemal ve Mimar, beraber bu yolda,
Şans kapısı açılır, hayaller içinde dolga.