Yıldızların dökülüyor tacından Rüzgar perdeni uçuşturuyor Sen tek başına pencerenin kenarında tüttürüyorsun yine Bir elvedayı çok görüyorsun Üstü açık arabanla yolda yine yalnızsın Dağlar ve sarılar süzülürken yanından Sen gözlüklerinle siyah beyaz görüyorsun Yine bir sigara tüttürüyorsun Bir kahvenin dibini göremeyecek kadar Kaçıyorsun kabuslarından Ama artık rüya mı gerçek mi Seçimi geceye bırakıyorsun Günün son sigarasını laciverte söndürüyorsun Kuşlar yavrularına yem toplarken Sen yine tek başına pencerenin kenarında Yıldızlarını döküyorsun Ne zaman bitiyor ne zaman başlıyor bilmiyorsun Sen üstü açık arabanla Bir elvedayı çok görüyorsun Sonra bir motele çekiyorsun Yine tek başına 6 numaralı odayı tutuyorsun Önceden döktüğün kahve lekesi çarşaftan çıkmamış Demek ki iyi yıkanmıyor Ama sen yine tek başına yatıyorsun O kayıp küçük kızı arıyorsun Yine tek başına üstü açık arabanla Dibini gördüğün kim bilir kaçıncı kahvenle Uykularınla gerçeklerin arasında Geçmişe güle güle diyemiyorsun