คนอกหักเนาะ

ใจที่ช้ำจำยอมต้องปล่อยผ่าน
เคยหวานหวานกลับกลายเป็นเศร้าหมอง
รักที่เคยเฝ้าฝันพลันลาร้างจางเป็นรอง
เหลือแค่ตรองทุกคำที่เคยบอกลา
ใจแหลกยับกับคำว่า “รักจบ”
หมดทางพบแม้ทางหวังที่เคยหา
เหลือเพียงฝันรอยยิ้มในสายตา
กลายเป็นภาพลางล้าจางไปไกล
แม้ว่าเจ็บเกินทนต้องเดินต่อ
รักไม่พอคนก็พร้อมเดินจากได้
เก็บน้ำตาพลิกฟื้นยืนด้วยใจ
วันหนึ่งคงพบใครที่เห็นค่าคนอกหักพักใจให้ไหวหวั่น
ทุกคืนวันนั้นเหงาเศร้าหมอง
เสียงเพลงรักกลายเป็นเสียงครวญครางครอง
น้ำตานองจิตใจคล้ายลอยล่องไป
เคยมีเขาเคียงข้างในทุกย่างก้าว
วันนี้เหงาเดินเดียวดายไร้คนข้างใกล้
เหลือแค่ความทรงจำที่แสนจะขมไป
ต้องทำใจให้ลืมรักที่เคยเป็น
หัวใจเจ็บเพียงไรต้องทนสู้
แม้ความรู้สึกยังเฝ้าคิดถึงเขาไม่หาย
จงเข้มแข็งแม้ทางนี้มีแต่ความเดียวดาย
วันหนึ่งใจจะฟื้นกลับมาใหม่ได้อีกคราใจที่หักรักร้างลางหายหวน
ความรักลวงลับไปในคืนหนาว
เธอจากไปปล่อยฉันให้อ้างว้างเดียวดายยาว
คอยเพียงเงาที่ยังเฝ้าทรมาน
เมื่อรักจบลบเลือนไม่เหมือนฝัน
น้ำตาพลันหลั่งรินไร้ที่ผ่าน
คำสัญญาว่าอยู่คู่เคียงกัน
กลับเพียงฝันหลอกใจให้เศร้าตรม
แม้วันนี้หัวใจแทบสลาย
จะขอคลายเจ็บช้ำให้ลืมขม
เดินทางใหม่ด้วยใจที่สุขสม
ปล่อยรักจมขอเริ่มใหม่ให้ใครครอง