Karardı Bulutlar

Karardı bulutlar, gözlerimde bir sis,
Kayıp bir yolda yürüdüm, nefessiz, sessiz.
Adımlarım ağır, her biri bir yük gibi,
Geçmişin hayaleti sardı her yerimi.
Güneş doğmaz artık, gecem hep uzun,
Bu şehirde kayboldum, içimde bir hüzün.
Her şeyden uzaklaştım, senden de kendimden de,
Kırık dökük anılar kaldı sadece elimde.
Bu yollar çıkmaz, döner durur başa,
Gözlerimdeki karanlık, içimde yara.
Nefesim daraldı, kayboldu yollar,
Bulutlar karardı, içimdeki son umutla.
Zaman akıp gitti, ben kaldım yerimde,
Bir masal gibi başladı, bitti sessizce.
Sana dair ne varsa unut dedim kendime,
Ama izi kaldı derinde, sızlıyor gecelerimde.
Her sokak köşesi hatırlatır adını,
Unutmaya çalıştıkça daha da yakındın.
Ama şimdi bitti, ayrıldı yollar,
Bulutlar gibi karardı kalbim, sustu yalnızca.
Bu yollar çıkmaz, döner durur başa,
Gözlerimdeki karanlık, içimde yara.
Nefesim daraldı, kayboldu yollar,
Bulutlar karardı, içimdeki son umutla.
Bir an olsun güneş doğmaz mı diye sordum,
Ama biliyorum ki artık her şey son buldu.
Yalnızlıkla barıştım, karanlığı kabullendim,
Seninle var olan her şey, bir anda bitti, tükendim.
Karardı bulutlar, umutlar yok oldu,
Her şey silikleşti, bir masal son buldu.
Bu defa dönmem geri, ardımda bıraktım,
Yoluma tek başıma, karanlıkla devam ettim.