OLA – DRUGI RAZ NA ZAWSZE

[REFREN]

Ola, drugi raz dało nam życie znak,
drugi raz spotkały się nasze dwa światy.
Kiedyś byliśmy za młodzi na „na zawsze”,
dzisiaj wiem, że właśnie Ciebie chciałem odnaleźć.

Ola, tyle dróg prowadziło mnie do Ciebie,
tyle razy los układał wszystko źle.
A dziś wiem, że czasem trzeba odejść na chwilę,
żeby wrócić i już naprawdę wiedzieć, czego się chce.

[ZWROTKA PIERWSZA]

Jeszcze za czasów szkoły
byliśmy przez chwilę razem.
Dwoje młodych ludzi,
którzy nie wiedzieli jeszcze,
jak buduje się coś naprawdę.

Nie byliśmy dojrzali.
Za dużo emocji,
za mało cierpliwości.
Każde poszło swoją drogą
i wydawało się,
że tak już zostanie.

Minęło kilka lat.

I nagle przypadek.

Jedna głupia machająca łapka
wysłana chyba nawet niechcący.

Jedno:
„Hej”.

Potem drugie.

I nie wiadomo kiedy
z kilku wiadomości
zrobiły się rozmowy do późna.

[REFREN]

Ola, drugi raz dało nam życie znak,
drugi raz spotkały się nasze dwa światy.
Kiedyś byliśmy za młodzi na „na zawsze”,
dzisiaj wiem, że właśnie Ciebie chciałem odnaleźć.

Ola, tyle dróg prowadziło mnie do Ciebie,
tyle razy los układał wszystko źle.
A dziś wiem, że czasem trzeba odejść na chwilę,
żeby wrócić i już naprawdę wiedzieć, czego się chce.

[ZWROTKA DRUGA]

Potem przyszły spotkania.
Najpierw trochę niepewnie,
jakby każde z nas sprawdzało,
czy ta historia naprawdę chce wrócić.

Aż któregoś dnia
przestaliśmy udawać,
że to tylko zwykłe rozmowy.

Zeszliśmy się znowu.

I nie było idealnie.

Mój ciężki charakter
nieraz wystawiał nas na próbę.
Były spięcia,
niedopowiedzenia,
chwile, kiedy oboje mieliśmy dość.

Ale zawsze wracaliśmy do rozmowy.
Zawsze potrafiliśmy coś naprawić.

Bo kiedy naprawdę komuś zależy,
nie odchodzi przy pierwszej burzy.

Zostaje.

I próbuje jeszcze raz.

[BRIDGE]

Dzisiaj jesteśmy razem
już prawie dwa lata.

I patrzę na Ciebie
zupełnie inaczej niż wtedy w szkole.

Nie jak na dziewczynę,
z którą kiedyś próbowałem być.

Patrzę na Ciebie
jak na kobietę,
z którą chcę budować całe życie.

[WOKAL MOCNIEJ]

OLA, DZIŚ JUŻ WIEM!

TO NIE BYŁ PRZYPADEK!

NIE PO TO LOS
PRZYPROWADZIŁ NAS DO SIEBIE DRUGI RAZ,
ŻEBYŚMY ZNOWU SIĘ ZGUBILI!

TY JESTEŚ MOIM DOMEM!

[ZWROTKA TRZECIA]

A teraz przed nami
najpiękniejszy rozdział.

Pod koniec grudnia
pojawi się nasza córeczka.

Lena.

Jeszcze jej nie trzymam na rękach,
a już zmieniła cały mój świat.

I kiedy myślę o Was obu,
o Tobie i o niej,
to pierwszy raz tak mocno czuję,
że właśnie tutaj jest moje miejsce.

Chcę być lepszy.
Dla Ciebie.
Dla Leny.
Dla nas.

Nie obiecuję,
że nigdy nie popełnię błędu.

Ale obiecuję,
że będę próbował naprawiać każdy,
zanim zamieni się w mur między nami.

[REFREN – FINAŁ]

Ola, drugi raz dało nam życie znak,
i tym razem nie chcę zgubić żadnej chwili.
Kiedyś byliśmy za młodzi na „na zawsze”,
dzisiaj właśnie „na zawsze” chcę budować z Tobą.

Ola, tyle dróg prowadziło mnie do Ciebie,
a teraz już nie muszę szukać nic.
Bo mam Ciebie,
a niedługo będziemy mieli Lenę.

I jeśli ktoś kiedyś zapyta mnie,
czy wierzę w drugą szansę...

powiem:

tak.

Bo moja druga szansa
ma na imię Ola.

[OUTRO]

Kiedyś jedna przypadkowa wiadomość.

Dzisiaj narzeczona.

Za chwilę mama naszej córki.

A ja?

Ja chcę już tylko jednego.

Zostać przy Was.