Pachnie wrześniem
v4
@Marek Jasiewicz
Pachnie wrześniem
v4
@Marek Jasiewicz
Text
[Zwrotka 1]
Deszcz układa paciorki na szybie,
jakby lato żegnało się z nami.
W kieszeni wciąż pachnie mi lipiec,
zasuszony wśród starych kartek.
[Przedrefren]
A pod oknem klon powoli
zrzuca złoto na chodnik.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
lecz dziś jeszcze pachnie wrześniem.
[Zwrotka 2]
Na przystanku dwa kubki herbaty,
para znika nad naszymi dłońmi.
Mówisz: „świat nie jest wcale stracony,
czasem piękno po cichu się zmienia”.
[Przedrefren]
I kasztany w brązowych płaszczach
toczą się wzdłuż alei.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
lecz dziś jeszcze pachnie wrześniem.
[Most]
Gdy przyjdzie mróz, zachowam w dłoniach
mały bursztyn z parku i twój śmiech.
Nie każda piękna chwila odchodzi—
niektóre tylko zmieniają brzeg.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
a ty idziesz obok—więc się nie boję.
[Outro]
Deszcz ucichnie. Liść przyklei się do szyby.
A ja zostawię lampę dla nas dwojga.
Deszcz układa paciorki na szybie,
jakby lato żegnało się z nami.
W kieszeni wciąż pachnie mi lipiec,
zasuszony wśród starych kartek.
[Przedrefren]
A pod oknem klon powoli
zrzuca złoto na chodnik.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
lecz dziś jeszcze pachnie wrześniem.
[Zwrotka 2]
Na przystanku dwa kubki herbaty,
para znika nad naszymi dłońmi.
Mówisz: „świat nie jest wcale stracony,
czasem piękno po cichu się zmienia”.
[Przedrefren]
I kasztany w brązowych płaszczach
toczą się wzdłuż alei.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
lecz dziś jeszcze pachnie wrześniem.
[Most]
Gdy przyjdzie mróz, zachowam w dłoniach
mały bursztyn z parku i twój śmiech.
Nie każda piękna chwila odchodzi—
niektóre tylko zmieniają brzeg.
[Refren]
Jesień, otul mnie suknią z liści,
niech jej barwy rozjaśnią ten chłód.
Jeśli lato już nie chce przyjść,
pójdę z tobą przez mokry ogród.
Niech deszcz zmyje ostatnie łzy,
a wiatr zapnie mi kołnierz z czerwieni.
Zima czeka gdzieś u drzwi—
a ty idziesz obok—więc się nie boję.
[Outro]
Deszcz ucichnie. Liść przyklei się do szyby.
A ja zostawię lampę dla nas dwojga.
Musikstyle
Polish-language melancholic chamber pop, gentle 6/8 sway, intimate female mezzo vocal with clear expressive phrasing. Begin with felt piano and close-miked voice; add soft cello and brushed percussion in the first refrain, then warm strings and delicate upright bass for a graceful lift. Keep verses sparse, let the chorus bloom like autumn leaves in rich harmony, and finish with a quiet piano-and-cello coda. Natural, warm recording with restrained dynamics and detailed vocal presence.
