ANDŻELIKA I ŁUKASZ – PRZYPADEK, KTÓRY POŁĄCZYŁ ICH

[Chorus]

To miał być przypadek, tylko jeden zwykły dzień,
TikTok połączył drogi, których nie połączył wcześniej świat.
Łukasz, dzisiaj jedno dobrze wiem:
nie chcę ideału — chcę przy Tobie być.

Choć czasem między nami pojawia się znak zapytania,
choć uczymy się siebie od wieczora aż do rana,
ja mam trudny charakter, Ty już dobrze o tym wiesz,
ale kiedy naprawdę kocham — walczę, ile tylko chcę.

[Verse 1 – Female Rap]

Mam na imię Andżelika, trzydzieści jeden lat,
Ty masz czterdzieści trzy i własny poukładany świat.
A jednak gdzieś na TikToku, zupełnie przypadkiem,
zwykłe spotkanie zmieniło się w naszej historii początek.

Może za szybko, może za mocno od pierwszych chwil,
może emocje wyprzedziły to, co miał przynieść czas.
I teraz czasem pojawiają się wątpliwości i znaki,
ale przecież początek nie zawsze musi być łatwy.

Bo my dopiero uczymy się swoich słów,
swoich reakcji, ciszy, spojrzeń i trudniejszych dni.
Docieramy się powoli, poznajemy krok po kroku,
i może właśnie na tym polega budowanie czegoś wspólnie.

[Chorus]

To miał być przypadek, tylko jeden zwykły dzień,
TikTok połączył drogi, których nie połączył wcześniej świat.
Łukasz, dzisiaj jedno dobrze wiem:
nie chcę ideału — chcę przy Tobie być.

Choć czasem między nami pojawia się znak zapytania,
choć uczymy się siebie od wieczora aż do rana,
ja mam trudny charakter, Ty już dobrze o tym wiesz,
ale kiedy naprawdę kocham — walczę, ile tylko chcę.

[Verse 2 – Female Rap]

Lubię nasze wieczory i rozmowy aż po noc,
kamerkę, kiedy pokazujesz mi, gdzie jesteś i co robisz.
Ja pokazuję Tobie swój zwyczajny dzień,
i przez te małe rzeczy jesteś trochę bliżej mnie.

Najbardziej jednak lubię, kiedy jesteśmy razem,
kiedy możemy się śmiać bez żadnego powodu.
Przytulenie, wspólne chwile, nasze wspólne noce,
wtedy wszystkie wątpliwości gdzieś na moment tracą głos.

Nie powiem, że jest pięknie przez dwadzieścia cztery godziny,
bo byłoby to kłamstwo — mamy także trudne chwile.
Ale nie chcę uciekać przy pierwszym mocniejszym wietrze,
bo jeśli mi zależy, potrafię walczyć o szczęście.

[Bridge]

Łukasz...

Nie obiecuję Ci, że zawsze będzie łatwo.
Nie obiecuję, że nigdy się nie zdenerwuję.
Sam już wiesz, jaki mam charakter.

Ale mogę obiecać jedno:

jeśli kocham,
nie odchodzę bez walki.

[Final Chorus]

To miał być przypadek, a zobacz, gdzie jesteśmy dziś,
od jednej chwili zaczęło się tyle wspólnych chwil.
Łukasz, nie wiem, co napisze dla nas czas,
ale chcę dać szansę temu, co połączyło nas.

Niech wieczorne rozmowy prowadzą dalej nas,
niech spotkania pokazują, czy to właśnie nasz czas.
Nie musimy być idealni, wystarczy prawdziwi być,
uczyć się siebie, rozmawiać i razem dalej iść.

Mam trzydzieści jeden lat i wiem, czego chcę.
Ty masz czterdzieści trzy — i dziś mówię właśnie Ci:

Kocham Cię takim, jaki jesteś.
I choć mam ciężki charakter,
jeśli mi na Tobie zależy —
będę walczyć o nas.

Andżelika.
Dla Łukasza.