WNIEBOWSTĄPIENIE
v5
@Jerzyna K
WNIEBOWSTĄPIENIE
v5
@Jerzyna K
Text
Niebo otworzyło swoje bramy,
Ziemia została gdzieś daleko.
Ucichł wiatr pomiędzy drzewami,
Światło spłynęło ponad rzeką.
Nie było lęku ani słowa,
Tylko cisza pełna znaczeń.
Jakby ktoś powiedział: „Pora”,
I wskazał drogę ponad światem.
Wznoszę się, coraz wyżej,
Tam, gdzie światło dotyka gwiazd.
Zostawiam ciężar wszystkich dni,
Nie zatrzyma mnie już czas.
Wznoszę się, coraz dalej,
Ponad ziemię, ponad strach.
Jeśli istnieje drugi brzeg —
Dzisiaj odnajduję szlak.
Pod stopami nikną góry,
Coraz mniejszy staje się świat.
Białe skrzydła pośród chmur
Prowadzą mnie przez światła ślad.
Słyszę głosy gdzieś z oddali,
Jakby znały moje imię.
Nie wołają, bym zawrócił,
Tylko mówią: „Idź przed siebie”.
Wznoszę się, coraz wyżej,
Tam, gdzie światło dotyka gwiazd.
Zostawiam ciężar wszystkich dni,
Nie zatrzyma mnie już czas.
Wznoszę się, coraz dalej,
Ponad ziemię, ponad strach.
Jeśli istnieje drugi brzeg —
Dzisiaj odnajduję szlak.
Nie zatrzymuj mnie…
Nie zamykaj bram…
To nie koniec drogi…
To dopiero znak…
[chór]
Gloria… gloria…
Lux aeterna…
Gloria…
A kiedy zniknie ostatnia chmura
I ucichnie ziemski gwar,
Może wtedy zrozumiem wreszcie,
Po co dano życie nam.
Wznoszę się! Coraz wyżej!
Ponad ziemię, ponad czas!
Nie ma końca — jest początek,
Jest przed nami inny świat.
Wznoszę się! Coraz wyżej!
Już nie pytam, dokąd iść.
Tam, gdzie kończy się horyzont,
Zaczyna się wieczność dziś.
Gloria…
Coraz wyżej…
Gloria…
Ku światłu…
Ziemia została gdzieś daleko.
Ucichł wiatr pomiędzy drzewami,
Światło spłynęło ponad rzeką.
Nie było lęku ani słowa,
Tylko cisza pełna znaczeń.
Jakby ktoś powiedział: „Pora”,
I wskazał drogę ponad światem.
Wznoszę się, coraz wyżej,
Tam, gdzie światło dotyka gwiazd.
Zostawiam ciężar wszystkich dni,
Nie zatrzyma mnie już czas.
Wznoszę się, coraz dalej,
Ponad ziemię, ponad strach.
Jeśli istnieje drugi brzeg —
Dzisiaj odnajduję szlak.
Pod stopami nikną góry,
Coraz mniejszy staje się świat.
Białe skrzydła pośród chmur
Prowadzą mnie przez światła ślad.
Słyszę głosy gdzieś z oddali,
Jakby znały moje imię.
Nie wołają, bym zawrócił,
Tylko mówią: „Idź przed siebie”.
Wznoszę się, coraz wyżej,
Tam, gdzie światło dotyka gwiazd.
Zostawiam ciężar wszystkich dni,
Nie zatrzyma mnie już czas.
Wznoszę się, coraz dalej,
Ponad ziemię, ponad strach.
Jeśli istnieje drugi brzeg —
Dzisiaj odnajduję szlak.
Nie zatrzymuj mnie…
Nie zamykaj bram…
To nie koniec drogi…
To dopiero znak…
[chór]
Gloria… gloria…
Lux aeterna…
Gloria…
A kiedy zniknie ostatnia chmura
I ucichnie ziemski gwar,
Może wtedy zrozumiem wreszcie,
Po co dano życie nam.
Wznoszę się! Coraz wyżej!
Ponad ziemię, ponad czas!
Nie ma końca — jest początek,
Jest przed nami inny świat.
Wznoszę się! Coraz wyżej!
Już nie pytam, dokąd iść.
Tam, gdzie kończy się horyzont,
Zaczyna się wieczność dziś.
Gloria…
Coraz wyżej…
Gloria…
Ku światłu…
Musikstyle
Epic melodic techno festival track inspired by classical requiem atmosphere. Dark, emotional, cinematic, and powerful. Tempo 126 BPM. Features deep rolling techno bass, strong punchy kick, orchestral strings, and a dramatic sacred choir using pseudo-latin phonetics (not real latin text). No pop vocals, no modern lyrics, no EDM clichés. Song structure: Intro with distant choir and atmosphere → build-up → first drop with melodic techno groove → emotional orchestral breakdown → tension build → massive final drop → cinematic outro. Melody should be original, using minor scales and dramatic chord progressions. Inspired by the emotional weight and sacred darkness of a classical requiem, suitable for a mainstage night festival performance.
![Cover des Liedes Homeless Boii Drex[1447]](https://storage.sunocc.com/img/db88430e463b709d37e3a21fbdeada4c/NTkxYzMyZGYtMjBjNC00MTM1LWJmZDMtMTc3NmZmNmUzM2Uy.jpeg)
