Królewska Symfonia Nocy

[Intro]
[Dramatyczne uderzenie orkiestry – smyczki w stylu klasycznym]
[Szybkie pasaż fortepianu – wirtuozerski styl]
[Nagłe wejście ciężkiego, tanecznego bitu 4/4]
[Jasny motyw syntezatora naśladujący klawesyn]

[Zwrotka 1]
W marmurowej sali gaśnie biały dzień
Na jedwabnych ścianach tańczy nocy cień
Srebrne kandelabry, pudrowany świat
Płyniemy pod prąd upływających lat
Pod wysokim sklepieniem elektryczny prąd
Niesie naszą miłość w nieznany nam ląd
Skrzypce tną powietrze jak lodowy nóż
W rytmie, który w sercu nie ustaje już.

[Przed-refren]
Słuchaj jak echo w kolumnach brzmi
Otwórz do raju złocone drzwi
Poczuj ten ogień, poczuj ten puls
Dziś nie potrzeba nam żadnych słów!

[Refren - Energicznie i melodyjnie]
Wiedeńska krew w cyfrowym śnie
Tańcz ze mną tak, jakby kończył się świat
Smyczków blask i basu moc
Przejmiemy we władanie tę wielką noc!
To nie jest sen, to nie jest żart
Każdy gest dzisiaj tyle jest wart
Symfonia serc, syntetyczny ton
Wznosimy miłość na najwyższy tron!

[Zwrotka 2]
Zdejmij maskę wstydu, pokaż swoją twarz
W tej szalonej grze dzisiaj wszystko masz
Menuet się zmienia w nowoczesny krok
Przyciągasz mnie mocno, magnetyczny wzrok
Perły na szyi, w dłoni szampana łyk
Zanim z głośników popłynie ten krzyk
Zegar na wieży zatrzymał swój bieg
Zasypał nas dzisiaj dźwiękowy śnieg.

[Mostek]
[Muzyka cichnie – zostaje tylko solowe wiolonczelo]
[Narastające bębny – werbel z mocnym pogłosem]
[Chór operowy w tle: "Gloria! Victoria! Musica!"]
[Wielki wybuch energii – powrót głównego motywu]

[Refren]
Wiedeńska krew w cyfrowym śnie...

[Outro]
[Szybki pojedynek: skrzypce kontra syntezator]
[Wokal: Tylko Ty... Królewska noc... Na zawsze...]
[Ostatni, mocny akord fortepianu]
[End]