Text
Zwrotka 1
Gdy nie ma jej,
pokój jest za duży,
cisza zna mnie lepiej
niż ktokolwiek dziś.
Zostawiła zapach
na mojej koszuli,
a ja wciąż tu stoję,
choć wiem — nie wróci już nikt.
Refren
Gdy nie ma jej,
świat traci sens,
dni są jak dym,
a noce bez dna.
Wiem, wiem…
że to już koniec,
ale serce wciąż
nie umie jej oddać.
Zwrotka 2
Kawa stygnie sama,
radio gra nie w takt,
jej imię wraca
z każdym pustym „tak”.
Mówili: czas leczy,
czas wszystko wie —
ale czas bez niej
to ja bez mnie.
Refren
Gdy nie ma jej,
nie świeci dzień,
słońce jest obce,
choć stoi nad miastem.
Wiem, wiem…
że trzeba iść dalej,
lecz każdy krok
brzmi jak jej imię.
Most (półszept)
Wiem… wiem…
wiem… wiem…
(że miłość boli najmocniej,
gdy zostajesz sam)
Refren – ostatni
Gdy nie ma jej,
zostaje cień,
nie jej postaci —
mojego serca.
I wiem, wiem…
że kiedyś minie,
ale dziś jeszcze
nie ma słońca bez niej.
Outro
Nie ma światła…
gdy nie ma jej.