bediowo nasz kraj

Gdzie błękit nieba z górami się splotło,
Gdzie złoty łan faluje na wietrze,
Tam serce nasze głośno zabiło,
W czystym, ojczystym powietrzu.
Z dawnych popiołów, z siły naszych rąk,
Wzniosła się wieża wolności,
Bediowa – matko, nasz wspólny dom,
W blasku swej sprawiedliwości.

O, Bediowo! Kraju nasz świetlisty,
W Tobie nadzieja i siła.
Niech pokój płynie jak nurt rzeki czystej,
Byś wiecznie w chwale tętniła!
Z dumnym sztandarem, w jedności i wierze,
Idziemy drogą przymierza.
Bediowa wolna! Bediowa silna!
W każdym z nas miłość uderza!

Niech każde słowo i każdy nasz czyn,
Buduje przyszłość bez trwogi.
Dla naszych córek i dla naszych synów,
Prostujemy dziejów drogi.
Od morskich brzegów po skalisty szczyt,
Jeden nas łączy dziś duch,
Póki w nas honor i honoru byt,
Bediowy nie złamie nikt!

O, Bediowo! Kraju nasz świetlisty,
W Tobie nadzieja i siła.
Niech pokój płynie jak nurt rzeki czystej,
Byś wiecznie w chwale tętniła!
Z dumnym sztandarem, w jedności i wierze,
Idziemy drogą przymierza.
Bediowa wolna! Bediowa silna!
W każdym z nas miłość uderza!