[Intro] [whispered vocals] Orkestra çukuru Bizim evimiz Ve İdris babamızdır
[Verse 1] Tahta koltuk Eski boya Tavan tozlu Gönül kaya Partitürler dağınık ama Her çizgide aynı rüya
Bak yay kalkar Nefes dolar Göz göze gelmiş çalgılar Sahne uzanır içimize Salon susar Kalp atar
[Chorus] Orkestra çukuru bizim evimiz Ve İdris babamızdır Her nota avuçlarımızda Her prova bir ömürdür Orkestra çukuru bizim evimiz Ve İdris babamızdır Sustukça anlarız yeniden Biz burada büyüdük birlikte
[Verse 2] Sazın teli ince sitem Kemanlarla bulur ritim Bir bakışı yeter bize Dağılır içimizdeki sisim
Yumuşak sesiyle yanımızda Her fırtınada omzumuzda Yanlış çalsak Gülüşünde Korkumuz erir bir anda
[Chorus]
Musikstyle
Anatolian folk orchestra with modern cinematic sheen. Bağlama leads with agile, minor-key runs over a soft bed of strings and warm brass pads. Male vocals start intimate and conversational, then rise into a communal, chant-like hook with group backing. Subtle percussion grows from brushes to a steady groove, giving a sense of motion while keeping the emotion tender and nostalgic.