วายร้ายสายเลาะ

เด็กมอหนึ่งเบิ่งว่าเป็นตาฮัก แนมคักคัก มีแต่คนมึนมึน เลิกเรียนแลนแตกหวึ่น หวึ่น ครูยืนเอิ้น กะบ่อหันหน้าให้ เป็นได๋หนังสือหนังหา บ่อหัวซา ยายเต็มห้องอากซาก ครูภาเหมิดคำสิปาก หมู่ผีพากย้านบ่อได้เมียเฮียน แ
ลงมาหาเลาะอ้อมบ้าน ขี่รถปานว่าเพิ่นแม่นลักได้ เข้าพู้น เลาะพี้ ออกหั่น จั๊กน้ำมัน นั่นมันมาต๊ะไส พ่อแม่บ่อมีคำสิเว้า ไทบ้านเขากะเหมิดคำสิว่า โอ้ยเนาะหมู่ห่าสู จั่งแม่นสูนแท้เด้ มะเหลียใจแท้เด้ เล่นเกมเล่นได้เหมิดมื้อ จนตาปือจั่งแมนตาออนซอน ยามนอนกะแป๋สิแจ้ง ตะเว็นแดงกะบ่อทันอยากตื่น ยามเซ้าเพิ่นแม่นมาสาย ครูโต้งฮ้าย เพิ่นกะหน้าบูดใส่ ครูภาไล่ไปเฮ็ดเขต หมู่ผีเผดหนิกะหน้าบูดใส่ ให้เรียนมันกะว่าขี่ค้าน ให้เฮ็ดงานมันกะว่าบ่ไหว กีฬามันกะว่าปวดหัว จั่งแมนตั๋ว หรือว่าเล่นบ่อได้ คณิต วิดย้า ภาษา ครูหามากะบ่อเอาใจใส่ บัดนี้สิให้ครูเฮ็ดจั่งใด๋ บัดทินี้หมู่สูสิเอาจั่งใด๋ มันจั่งสิได้ มันจั่งสิถืกใจสู ห๊า