Vrijheid in de Wind

[Verse]
Rood, wit, blauw, in de lucht gevouwen,
wind door de velden, verhalen die we bouwen.
De grachten fluisteren, eeuwen van strijd,
klompen op de aarde, een diepgeworteld tijd.

Molens draaien, zon op hun wieken,
mensen met dromen, zoveel te bieden.
Van tulpen in bloei tot de storm op zee,
ons hart klopt samen, één volk, één idee.

[Chorus]
Dit is ons land, waar de wolken bewegen,
waar de golven zingen, onze trots geheven.
De vrijheid leeft, in elk woord dat klinkt,
Nederland blijft, een vlag die nooit zinkt.

[Verse 2]
Steden vol schaduw, maar licht in de straat,
geschiedenis in stenen, een toekomst die staat.
De markt vol stemmen, de geur van traditie,
we koesteren wat blijft, een sterke ambitie.

Van Rembrandt tot fietsen, van kaas tot kunst,
we ademen cultuur, een eeuwige gunst.
De polders spreken, met water als bond,
een land van balans, zo diep en zo rond.

[Bridge]
Geen grenzen in ons hart, maar wortels in de grond,
een lied van de eeuwen, een tijdloze bond.
Van heide tot strand, van bergen tot stad,
dit is ons erfgoed, dat niemand ons ontvat.