W pułapce iluzji

(zwrotka 1)
Czas pędzi, dzień jak wczoraj,
znów to samo w mojej głowie.
Deja vu na każdym kroku,
jakby świat już tu był wcześniej.
Ludzie biegną, patrzą w ziemię,
szukają czegoś, nie widzą siebie.
W środku czuję cichy głos,
który pyta: „czy to wszystko?”

(refren)
Żyjemy w iluzji, nie widząc prawdy,
gubimy siebie w hałasie dni.
A gdzieś daleko jest inna przestrzeń —
ta, do której chcemy iść.
Kim naprawdę jesteśmy?
Skąd przyszliśmy, dokąd chcemy dojść?
W ciszy czasem to czuję,
że jestem czymś więcej niż mój głos.

(zwrotka 2)
Świat krzyczy tysiącem znaków,
każdy mówi, kim mam być.
Lecz w sercu wiem, że to nie wszystko,
że w środku mamy inny klucz.
Chcę dotknąć prawdy, znaleźć odpowiedź,
nie zgubić siebie w pędzie dni.
Może jesteśmy światłem,
które zapomniało, jak się lśni?

(refren)
Żyjemy w iluzji, nie widząc prawdy,
gubimy siebie w hałasie dni.
A gdzieś daleko jest inna przestrzeń —
ta, do której chcemy iść.
Kim naprawdę jesteśmy?
Skąd przyszliśmy, dokąd chcemy dojść?
W ciszy czasem to czuję,
że jestem czymś więcej niż mój głos.

(ending)
Kiedy wszystko cichnie,
czuję prawdę w sobie,
i wiem, że wracam tam,
gdzie naprawdę jest mój dom.