Radomania

[Intro – szept / efekt radia CB]
„Czerwony smok w trasie… Mafia na linii…
Radek Łoboda, odbiór…”
(brzęk łańcucha, narastający riff jak w „Enter Sandman”)

[Zwrotka I]
W mroku dróg, gdzie diesel gra,
Czerwona Scania, jego znak.
Metal śpiewa, gdy wchodzi bieg,
Łoboda rusza – i znika w mgłę.

Jurka głos jak echo w tle,
„Jedź, chłopie, świat czeka, wiesz!”
A w oczach błysk – pół Boga, pół gniew,
HDMI w dłoni jak stal i śpiew.

[Refren]
Łoboda! – król ciemnych tras!
Łoboda! – przez piekło, przez czas!
Niech burza grzmi, niech ogień gna –
Radek jedzie tam, gdzie los go zna!

[Zwrotka II]
Monika – cień, co w domu tkwi,
Jej szept to jad, co w sercu drży.
Lecz Radek zna jej każdy ruch,
On woli kurz i silnika huk.

W kabinie tron, w kabinie dom,
A w radiu metal – jak Boży grom.
Tosia czeka, więc gaz do dna,
Niech świat się pali – on radę da!

[Refren]
Łoboda! – król ciemnych tras!
Łoboda! – przez piekło, przez czas!
Niech burza grzmi, niech ogień gna –
Radek jedzie tam, gdzie los go zna!

[Most – rytmiczny szept jak mantra]
Droga to jego królestwo,
Asfalt – jego tron,
Monika – cień,
Tosia – dom.

W nocy śni, że świat to kod,
A kabel HDMI – jego miecz i prąd.

(gitarowy riff narasta, perkusja buduje napięcie)

[Refren – finał z chóralnym echem]
Łoboda! – bohater szos!
Łoboda! – przez mgłę i los!
Czerwony król, co śmieje się z zła,
Łoboda – legenda, co zawsze trwa!

[Outro – powolne wyciszenie jak w “Wherever I May Roam”]
(słychać tylko szum silnika, echo głosu w radiu)
„Czerwony smok… wciąż w drodze…”
(odgłos zmiany biegów, fade out)