Gotowana żaba

(Refren)
Chory system, wszyscy w nim tkwimy,
Politycy kłamią, a my dalej w nich wierzymy.
Lekarze liczą hajs, nie życie ludzi,
Gotują nas powoli – żaden się nie zbudzi.

(1)
Codziennie w TV te same twarze,
Obiecują cuda, a dają tylko marże.
Kłamią w oczy, a lud bije brawo,
Bo nikt nie chce widzieć, jak naprawdę jest słabo.

Policja ma rozkazy, więc robi, co każe,
Nie pyta, kto winny, tylko wypełnia plan władzy.
Wojsko salutuje, bo tak kazano,
Nikt nie mówi „dość”, choć wiedzą, że ściemę sprzedano.

(Refren)
Chory system, wszyscy w nim tkwimy,
Politycy kłamią, a my dalej w nich wierzymy.
Lekarze liczą hajs, nie życie ludzi,
Gotują nas powoli – żaden się nie zbudzi.

(2)
Ludzie głosują wciąż na tych samych,
Jakby zapomnieli, kto zrobił im krzywdę dawniej.
Syndrom sztokholmski – kochają katów,
Boją się zmian, więc stoją jak z waty.

Okno Overtona – krok po kroku,
Zło wchodzi w życie po cichu, po trochu.
Nikt nie widzi, że to plan od dawna,
Bo każdy zajęty – rachunek, praca, sypialnia.

(Bridge)
Już nikt nie pyta – po co, dlaczego,
Każdy wierzy w to, co mówi rządowego.
Prawda? Gdzieś uciekła, nikt jej nie szuka,
Bo łatwiej wierzyć w bajki niż spojrzeć w lustro, bratku.

(Refren – końcowy)
Chory system, wszyscy w nim tkwimy,
Politycy kłamią, a my dalej w nich wierzymy.
Lekarze liczą hajs, nie życie ludzi,
Gotują nas powoli – żaden się nie zbudzi.

(Outro)
I jak woda wrze, to już za późno,
Trzeba było działać, nie siedzieć bezgłośnie.
Teraz patrz, jak z nas zrobili marionetki,
Bo milczenie to grzech – a oni święci w etyce.