[Куплет 1] РасступАюцца зОры у змрОку, СцЕжка між дрэуВ пульсУе агнЁм. ПрОдкі маЕ выхОдзять из лЕсу, ТЕні узнЯлісь густЫм туманОм... ГустЫм туманОооом... Оооооооо....
ДУшы паўстАлі у кОла маё, ШЭпт іх гучЫць — як у дУба галлё. СЭрца глядзИть праз цИшу і змрОк, А лес захінАе дУмак клубОк.
[Прыпеў] ПрОдкі сышлИ на зямлЮ, Я іх вядУ праз імглУ. ПрОдкі ідУць праз агОнь, Хай бУдзе вЕчны іх сОн. Оооооооо...
[Куплет 2] А тумАн абвівАе як дОчку, І я слУхаю шЭпты скрозь мхИ. ПрОдкі спявАюць праз кОсці і снЫ, ПАмяць гучЫць, як звОны з зямлИ... ЗвОны зямлИиии... Иииииии...
АгОнь не згАсне у маИх далОнях, КОла зОрак — мой шчыт і мой знАк. Я не аднА — прОдкі пОбач в карОнах, А лЕс мне шЭпча: «Ты — вЕчны наш шлЯх».
[Прыпеў] ПрОдкі сышлИ на зямлЮ, Я іх вядУ праз імглУ. ПрОдкі ідУць праз агОнь, Хай бУдзе вЕчны іх сОн. Оооооооо...
[Фінал-шэпт] Шэпт затіхАе у грудЯаах… РЭхам нОсіць па лясАаах… КОла замкнУлася знОооув… Я — вартавнИчая снОооув…
Шэпт… стихАе… РЭха… нОсіць… КОла… замкнУлі… И снЫыыы… и снЫыыы… Иииииии... Оооооо...