balkon astoronmisi

Bir üst kata çıktım,
dışarıda mısırlar.
Bir rüzgâr öptü alnımı,
yalan söylemiştim sana.
Bir sürpriz yaparken ben,
yakalandım usulca.

Sus, aşk gizliyi sever.
Bu defa haber verme,
gelirken, severken
ya da birini sevmek isterken.

Kaçarken gölgene basan,
uzaktan bakan uslu çocuk ol sen.
Ben de böyle uçurtma delisi,
belki sokağa kaçan bir ev kedisi,
balkon astronomisinde,
bir hayal perisi.

Sen, ah canım sen,
canımın ötesindeki gizli kente giden,
en güzel sen, en çirkin de ben.


İltifatlar uçuşurken havalarda,
rüyalarda hangi aşıklar gezer?
Boş ver, sorun değil; aşk dediğin
belki unutursun, belki denersin,
ya da vazgeçersin — bilemem.

Aşk saklanır gömlek cebine,
ama belki kısa kollu giyersin.
Üzülme, unut beni sen...