Pieśń o Leszym

Zwrotka 1
W mgle porannej śpiewa knieja,
wiatr jak flet pośród sosen gra.
W gąszczu stąpa ten, co nie śni,
pan zielony, co w oczach ma las.

Refren
Hej, Leszy, panie boru, duchu stary jak czas,
Twoje ścieżki krzywe wiodą w dziki blask.
Kto wejdzie w twój cień — niech się w sercu nie lęka,
bo w zielonym kręgu bije życia pęta.

Zwrotka 2
Z kory drzew ma dłonie szorstkie,
liść mu płaszczem, mech mu tron.
Wilk i jeleń kłaniają się w progu,
gdy na modrzewiu zasiada on.

Refren
Hej, Leszy, panie boru, duchu stary jak czas,
Twoje ścieżki krzywe wiodą w dziki blask.
Niechaj śpiewa knieja, gdy twój szept ją budzi,
bo kto kocha las – ten już z tobą wśród ludzi.

Bridge (przejście)
Czasem w zmroku widać oczy – dwa żary wśród mchów,
a śmiech jak deszcz nad borówką spływa z gór.
Nie przyzywaj go imieniem, nie krzycz w las,
bo odpowie echem, które zna tylko czas.

Refren (ostatni, wolniejszy)
Hej, Leszy, panie boru, cień i światło dnia,
strzeż korzeni, co trzymają ziemię z dna.
Niechaj echo niesie pieśń przez stary dąb,
bo w tym lesie tyś początkiem, tyś i dom.